بررسی بروز فاکتور ترانس کریپشن تیروییدی-1 در آدنوکارسینوم‌های اندومتر و اندوسرویکس به روش ایمونوهیستوشیمی

زمینه وهدف: فاکتور ترانس کریپشن تیروییدی- 1 (ttf-1)به‌طور وسیع در تشخیص کارسینوم‌های ریه و تیرویید به‌کار برده می‌شود. اگرچهگزارشاتی از ایمونوراکتیویتی ttf-1 در تومورهایغیر از ریه و تیرویید وجود دارد ولی مطالعات با نمونه‌های بزرگ در مورد آدنوکارسینوماندومتر و اندوسرویکس وجود ندارد لذا هدف از این مطالعه بررسی میزان بروز ttf-1 در این دو نوع آدنوکارسینوم است. روش بررسی: تعداد 13 مورد آدنوکارسینوماندوسرویکس، تعداد 39 مورد آدنوکارسینوم اندومتریویید اندومتر و چهار موردکارسینوم سروز رحمی با مارکر ttf-1 رنگ‌آمیزی شدهو موارد مثبت ttf-1 هسته‌ای ثبت شد. هیچ‌کدام از این موارد جزءنورواندوکرینی نداشتند. برای ارزیابی توزیع رنگ‌پذیری ttf-1 از یک سیستم درجه‌بندی نیمه کمّی استفاده شد (صفر= منفی، 5% ³ +1، 25-5% =+2، 26-5% =+3،75-51% =+4 و 75% ³+5).برای ارزیابی شدت رنگ‌پذیری از سیستم کیفی استفاده شد (ضعیف و متوسط و شدید). یافته‌ها: ttf-1 در یک از 13مورد (7/7%) از کارسینوم‌های اندوسرویکس به‌صورت +1 و ضعیف و در آدنوکارسینوم باتمایز متوسط مثبت شد. همچنین ttf-1 در دو از 39مورد (1/5%) از آدنوکارسینوم‌های اندومتریویید اندومتر (یکی gradei و دیگری gradeii) به‌صورت +1 و ضعیف مثبت شد و ارتباطی بیندرجه تمایز تومور و میزان مثبت شدن ttf-1 وجود نداشت. درهیچ‌کدام از چهار مورد آدنوکارسینوم سروز اندومتر ttf-1مثبت نشد. نتیجه‌گیری: اگرچهبعضی از مطالعات اخیر اختصاصی بودن ttf-1 را برایکارسینوم‌های تیرویید و ریه مورد تردید قرار داده‌اند اما مطالعه ما نشان داد که ttf-1 در آدنوکارسینوم اندومتر و اندوسرویکس منفیبود. لذا اختصاصی بودن ttf-1 برای کارسینوم‌های ریه و تیرویید تایید شد.