اپیدمیولوژی لوپوس اریتماتوی سیستمیک در ایران: بررسی 2143 مورد

زمینه وهدف: بیماری لوپوس اریتماتوی سیستمیک (sle) یک بیماری التهابی مولتی سیستم و خود ایمن با تولید اتو آنتی‌بادیعلیه اجزای مختلف سلول است. این بیماری اتیولوژی ناشناخته و تظاهرات بالینی وآزمایشگاهی متفاوتی داشته، در نقاط مختلف کره زمین انتشار جغرافیایی وسیعی دارد.تظاهرات بیماری در بین گروه‌های نژادی و جغرافیایی مختلف متفاوت است. هدف اینمطالعه ارائه چهره بیماری sle در بیماران ایرانی است. روشبررسی: این مطالعه آینده‌نگر توصیفی بر اساس اطلاعات ثبت شدهبیماران sle مراجعه‌کننده به مرکز تحقیقات روماتولوژی دانشگاه علوم پزشکیتهران در طی سال‌های 1355 تا 1386 انجام شده است. یافته‌ها: تعداد 2143 بیمار مطالعه شدند. نسبتزن به مرد 8:1/8 و میانگین سنی در هنگام شروع بیماری 10±2/24 سالبود. شیوع تظاهرات بالینی در این بیماران شامل درگیری عضلانی- اسکلتی 2/85%، پوستی1/83%، کلیوی 6/66%، عصبی- روانی 24%، ریوی 3/22%، قلبی 5/17% و خونی 1/67% بود. fana مثبت در 3/78%و anti- dna بالا در 70% بیماران گزارش شد. سندروم همپوشانی و سابقه فامیلیمثبت به‌ترتیب در 9/14% و 5/3% بیماران دیده شد. نتیجه‌گیری: در مقایسه با بیماران لوپوسی سایر مناطق دنیا،شیوع تظاهرات پوستی- مخاطی و کلیوی در بیماران ایرانی همانند کشورهای منطقه (باعوامل محیطی مشابه) و شیوع تظاهرات خونی و مفصلی همانند کشورهای اروپایی (با نژادیکسان) بود. این نتایج می‌تواند تاثیر متفاوت فاکتورهای ژنتیکی و یا محیطی را دربروز تظاهرات بالینی مختلف لوپوس مطرح نماید.