فراوانی ژن‌های بتالاکتامازی وسیع‌الطیف گروه TEM و (AmpC (DHA, MOX به روش PCR در ایزوله‌های بالینی اشریشیاکلی

زمینهو هدف: آنزیم‌هایبتالاکتامازی، مهم‌ترین عامل مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌های خانواده بتالاکتام در میانباکتری‌های گرم منفی می‌باشند. امروزه شاهد افزایش روز افزون عفونت‌های ناشی از آن‌هادر جهان هستیم که این امر به عنوان یک موضوع مهم مورد توجّه محققین در آمده است.آنزیم‌های بتالاکتامازهای tem به علت شیوع بالا و ampc به‌دلیل ایجاد اختلال در تست‌های فنوتیپی از اهمیت زیادیبرخوردارند. از آنجا که ژن‌های خانواده بتالاکتامازی دارای زیرگروه‌های فراوانیبوده بر این اساس به‌کارگیری روش‌های مولکولی به ویژه استفاده از پرایمرهاییونیورسال به منظور شناسایی کامل این زیرگروه‌ها ضروری است، هدف از این تحقیقشناسایی و بررسی شیوع ژن‌های بتالاکتامازی tem و ampc (dha, mox) در ایزوله‌های بالینی escherichia coli با استفاده از پرایمرهاییونیورسال می‌باشد.روش بررسی: تعداد500 نمونه بالینی از بیمارستان‌های شهر تهران جمع‌آوری گردید که با استفاده از تست‌هایبیوشیمیایی، تعداد 200 ایزوله e.coli غربال شد و از طریق تست‌هایفنوتیپی disk diffusion method و combined disk، از لحاظ تولید آنزیم‌هایبتالاکتامازی مورد ارزیابی قرار گرفتند. سویه‌های فنوتیپ مثبت، جهت جستجوی ژن‌هایمذکور توسط پروسه pcr بررسی شدند. یافته‌ها: از200 ایزوله مورد بررسی (64%)، 128 سویه از طریق تست‌های فنوتیپی برای pcr ژن‌های tem وampc  انتخاب شد، (8/57%)74 و (9/3%)5 ایزوله به ترتیبحاوی ژن‌های tem و  dhaبودو ژن mox در هیچ ایزوله‌ای شناسایینشد. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج حاصله، به کارگیری روش‌هایمولکولی در کنار روش‌های فنوتیپی جهت تشخیص کامل این نوع مقاومت‌ها امری ضروریبوده و به علت شیوع بالای این مقاومت، بهتر است که نسبت به استفاده از پروتکل‌هایدرمانی رایج در کشور اقدامات مناسب‌تری به عمل آید.