مقایسه اندازه‌گیری اشباع اکسیژن خون شریانی با پالس اکسی‌متری و نمونه خون شریانی در بیماران بخش مراقبت‌های ویژه قلبی

زمینه و هدف: پالس اکسی‌متری به‌شکل وسیعی در بخش مراقبت‌های ویژه به‌عنوان راهنمای مداخلات درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد. مطالعات کمی در مورد دقت و صحت پالس اکسی‌متری در بخش مراقبت‌های ویژه قلبی صورت گرفته است. هدف ما از این مطالعه، مقایسه پالس اکسی‌متری با میزان اشباع اکسیژن نمونه خون شریانی در طی پی‌گیری بالینی روتین این بیماران و بررسی تاثیر اسیدوز خفیف بر آن بود.روش بررسی: در یک مطالعه آینده‌نگر تحلیلی، 80 بیمار بستری در بخش مراقبت‌های ویژه قلبی بعد از عمل جراحی قلب باز مورد بررسی قرار گرفتند. یک و یا چندین نمونه از شریان رادیال بیمار گرفته و در همان حین پالس اکسی‌متری مداوم برقرار گردید. حدود 137 نمونه جمع‌آوری شد و میزان اشباع اکسیژن خون شریانی (sao2) و پالس اکسی‌متری (spo2) ثبت گردید.یافته‌ها: میانگین اختلاف بین میزان اشباع خون شریانی و پالس اکسی‌متری 6/1±12/0 درصد بود. در کل 137 نمونه ضریب همبستگی پیرسون نشان‌گر ارتباط معنی‌دار بین sao2 و spo2 در بیماران با هموگلوبین نرمال بود (001/0p< و 754/0r=)، هم‌چنین در 47 بیمار با اسیدوز خفیف نیز بین sao2 و spo2 ارتباط منطقی وجود داشت (ضریب همبستگی پیرسون 799/0 و 001/0p<). در این نمونه‌ها نیز اختلاف بین spo2 و sao2 5/1±05/0 درصد بود.نتیجه‌گیری: داده‌ها نشان داد که در بیماران با همودینامیک پایدار و هنگامی‌که کیفیت سیگنال‌های پالس اکسی‌متری خوب است، پالس اکسی‌متری به‌صورت قابل اعتمادی sao2 را نشان می‌دهد. اسیدوز خفیف ارتباط بین sao2 و spo2 را تغییر نمی‌دهد. بنابراین، پالس اکسی‌متری مونیتورینگ مفید برای اشباع اکسیژن شریانی در بیماران با همودینامیک پایدار می‌باشد.