>
Fa   |   Ar   |   En
   بررسی اثرات اسید دوکوزاهگزانوییک بر ریشه‌کنی عفونت هلیکوباکترپیلوری، برخی فاکتورهای التهابی و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی سرم  
   
نویسنده آگاه شهرام ,شیدفر فرزاد ,خاندوزی نفیسه ,حسینی آغا فاطمه
منبع مجله دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي تهران - 1392 - دوره : 71 - شماره : 6 - صفحه:363 -372
چکیده    زمینه و هدف: با توجه به شیوع بالای عفونت هلیکوباکترپیلوری و عوارض ناشی از مزمن شدن آن، هم‌چنین فعالیت ضدباکتریایی علیه هلیکوباکترپیلوری و خواص ضدالتهابی اسیدهای چرب امگا-3، مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر مکمل یاری با اسید دوکوزاهگزانوییک (dha) docosahexaenoic acid بر ریشه‌کنی عفونت هلیکوباکترپیلوری و سطح برخی نشانگرهای التهابی و ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی سرم انجام گرفت. روش بررسی: در یک کارآزمایی بالینیِ دوسوکور تصادفیِ کنترل شده، 66 بیمار آلوده به هلیکوباکترپیلوری (33 مورد و 33 شاهد)، در کنار درمان چهار دارویی عفونت، به‌طور تصادفی روزانه دو گرم مکمل mordha یا روغن mct به عنوان دارونما، به مدت 12 هفته دریافت کردند. دریافت غذایی افراد توسط یادآمد 24 ساعته خوراک جمع‌آوری و با نرم‌افزار nutritionist iv آنالیز شد. نمونه‌گیری از خون ناشتا، اندازه‌گیری وزن، قد، نمایه توده بدنی (bmi) و سطح فعالیت بدنی در ابتدا و انتهای مطالعه انجام گرفت.     یافته‌ها: میزان ریشه‌کنی عفونت، سطح اینترلوکین-6 (il-6)، پروتیین واکنش‌گر c با حساسیت بالا (hs-crp) و ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی (tac) در انتهای مطالعه، بین دو گروه، تفاوت معنی‌دار نداشت، در حالی که سطح اینترلوکین-8 (il-8) بین دو گروه متفاوت بود (008/0p=). اختلاف غلظت بین ابتدا و انتهای مطالعه نیز در هیچ یک از فاکتورها بین دو گروه معنی‌دار نبود. نتیجه‌گیری: دریافت مکمل mordha در بیماران آلوده به هلیکوباکترپیلوری، بر ریشه‌کنی عفونت، سطح سرمی فاکتورهای il-6، hs-crp و tac اثر معنی‌دار نداشت، در حالی که بر سطح il-8 موثر بود.
کلیدواژه docosahexaenoic acid ,eradication ,helicobacter pylori ,inflammatory factors
آدرس دانشگاه علوم پزشکی تهران, مرکز تحقیقات گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, دانشکده علوم تغذیه و رژیم شناسی دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, دانشکده علوم تغذیه و رژیم شناسی دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران, دانشگاه علوم پزشکی تهران, گروه اطلا ع رسانی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران, ایران
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved