مدیریت چالش‌برانگیز هایپرپاراتیروئیدیسم در یک پسر 9 ساله: گزارش یک مورد

زمینه و هدف: هایپرپاراتیروئیدیسم اولیه در کودکان نادر است و آدنوم‌های پاراتیروئید شایعترین علت آن در این گروه سنی محسوب می‌شوند. تشخیص و درمان هایپرپاراتیروئیدیسم اولیه در کودکان به‌ویژه در موارد ناشی از آدنوم‌ پاراتیروئید نیازمند رویکرد چندتخصصی می‌باشد.معرفی بیمار: این گزارش مورد، مدیریت بالینی پیچیده یک پسر 9 ساله را شرح می‌دهد که با دفورمیتی اندام‌های فوقانی و تحتانی مراجعه کرده و در نهایت هایپرپاراتیروئیدیسم ناشی از آدنوم پاراتیروئید تشخیص داده شده است. تشخیص بیماری از طریق افزایش سطح هورمون پاراتیروئید، هایپرکلسمی و مطالعات تصویربرداری که وجود آدنوم پاراتیروئید را تایید کردند، انجام شده است. علیرغم تلاش‌های فراوان، برداشت آدنوم در دو نوبت اول جراحی ناموفق بوده و منجر به هایپرپاراتیروئیدیسم پایدار و عوارض جراحی مانند هایپوتیروئیدیسم شده است. در سومین عمل جراحی، آدنوم با موفقیت برداشته شده و هایپرپاراتیروئیدیسم برطرف گردیده است.نتیجه‌گیری: این گزارش بر دشواری مدیریت هایپرپاراتیروئیدیسم تاکید کرده و اهمیت داشتن رویکرد چندتخصصی، مداخلات جراحی دقیق و مراقبت‌های دقیق پس از عمل را برجسته می‌کند.

the challenging management of hyperparathyroidism in a 9-year-old boy: a case report

background: primary hyperparathyroidism is a rare but significant endocrine disorder in pediatric patients; although uncommon, parathyroid adenomas are the most frequently identified cause of primary hyperparathyroidism in this population. diagnosis and treatment of primary hyperparathyroidism in children, especially in cases caused by parathyroid adenoma, demand careful assessment and require a coordinated and multidisciplinary approach involving endocrinologists, pediatric surgeons, radiologists, and other specialists. early diagnosis is often delayed due to the rarity of the disease and the nonspecific nature of presenting symptoms.case presentation: this case report describes the complex clinical management of a 9-year-old boy who presented with gradual onset of bone pain and visible deformities of the upper and lower extremities, which prompted further evaluation and later led to a diagnosis of hyperparathyroidism secondary to a parathyroid adenoma. the diagnosis was confirmed by elevated parathyroid hormone levels, hypercalcemia, and imaging studies revealing a parathyroid adenoma. despite a comprehensive preoperative planning and surgical intervention, adenoma resection was not successful during the first two surgeries, leading to persistent hyperparathyroidism and subsequent surgical complications such as postoperative thyroid tissue damage and resultant iatrogenic hypothyroidism. ultimately, the third surgical attempt successfully removed the adenoma, leading to a marked resolution of hyperparathyroidism and gradual return to normal calcium and parathyroid hormone levels. the patient’s bone pain and deformities showed improvement during follow-up.conclusion: this case highlights the numerous challenges in managing hyperparathyroidism in pediatric patients. in particular, it illustrates the potential complications that can arise when the disease is resistant to initial treatment efforts. this report underscores the importance of having a multidisciplinary approach, carefully planned and executed surgical intervention and vigilant postoperative care in pediatric patients with hyperparathyroidism. early recognition, accurate localization of the adenoma, and coordination among specialists are essential for favorable outcomes in complex pediatric cases such as this. continued follow-up is essential to monitor for recurrence and to manage any long-term complications.