بررسی فراوانی و عوامل مرتبط با اختلال گردش مایع مغزی نخاعی پس از کرانیکتومی دکمپرسیو

زمینه و هدف: کرانیکتومی فشاری روش مدیریتی بیماران مبتلا به فشار داخل جمجمه بالا و ادم مغزی است. گرچه تکنیک انجام این روش ساده است اما با عوارض زیادی همراه است. گزارش شده است که عوارض با پیامد بدتری همراه است. هدف این مطالعه بررسی فراوانی و عوامل مرتبط با اختلال گردش مایع مغزی نخاعی پس از کرانیکتومی دکمپرسیو می‌باشد.روش بررسی: این مطالعه مقطعی تحلیلی بر روی 79 بیمار که در بیمارستان شهدای هفتم تیر تحت کرانیکتومی دکمپرسیو قرار گرفته‌اند، انجام شد. با بررسی پرونده بیماران، اطلاعات دموگرافیک، بالینی و یافته‌های سی‌تی‌اسکن بیماران جمع‌آوری شد. پس از تعیین بیماران با اختلال در گردش مایع مغزی، عوامل مرتبط با اختلال گردش مایع مغزی نخاعی پس از کرانیکتومی دکمپرسیو با استفاده از logistic regression چند متغیره تعیین شد.یافته‌ها: میانگین سنی بیماران 12.64±40.56 سال و 82.3% مرد بودند. در مجموع 36.7% (19 نفر) بیماران به درجاتی از هیگروم ساب دورال مبتلا شدند. 19% (15 نفر) طی شش ماه اول پس از جراحی دچار هیدروسفالی شدند. نتایج رگرسیون لجستیک چندمتغیره نشان داد که ابتلا به هماتوم داخل بطن (240.6: or، :ci95% 36.9414-6.15، 0.003p=) و عمل مجدد (75.91: or، :ci95% 43.1485-3.88، 0.004p=) دو عامل مستقل مرتبط با ابتلا به هیدروسفالی در بیماران تحت کرانیکتومی دکمپرسیو هستند.نتیجه‌گیری: در بیماران تحت کرانیکتومی دکمپرسیو، وجود هماتوم در بطن‌های مغز و عمل جراحی مجدد دو عامل خطر ابتلا به اختلال در گردش مایع مغزی نخاعی هستند.

evaluation of frequency and factors associated to cerebrospinal fluid circulation disorder after decompressive craniectomy

background: decompressive craniectomy (dc) is a therapeutic approach for patients with raised intracranial pressure and cerebral edema. although dc is not a complicated procedure, it is associated with significant complications and morbidities that significantly affect clinical outcomes. this study investigates the frequency of cerebrospinal fluid (csf) circulation disorders after dc and evaluates related factors.methods: this cross-sectional analytical study was conducted on 79 patients who underwent dc at shohadaye haftome tir hospital, one of the main trauma centers in tehran. the patients’ files and the picture archiving and communication system (pacs) were reviewed to collect demographic, clinical, and radiologic data. after identifying patients with post-operative (after dc) csf circulation disorders, the relevant factors were determined using multivariate logistic regression.results: overall, seventy-nine patients were studied. the mean age of patients was 40.56±12.64 years and 82.3% were male. forty-seven patients (59.5%) underwent dc due to traumatic causes and thirty-two patients (40.5%) due to vascular pathologies. in total, 36.7% (nineteen) of patients were affected by some degree of subdural hygromas of which 13 patients (44.8%) progressed to clinical and radiologic hydrocephalus. 19% (fifteen patients) developed hydrocephalus within the first six months after surgery. considering the clinical variables, the gcs of patients was the only one that showed a significant relationship with csf circulation disorders. regarding radiological variables, the presence of intraventricular hemorrhage (ivh) was the only relevant factor. in addition, from the surgical perspective, performing duraplasty (autograft or allograft) and reoperation demonstrated significant relationships with csf circulation disorders. the results of multivariate logistic regression showed that having intraventricular hemorrhage (or, 6.15-6.9414: ci95%, p=0.003) and reoperation (75.91: or, 3.88-3.6, 1485/43: ci95%, p=0.004) were two independent factors associated with hydrocephalus in dc patients.conclusion: in patients who have undergone decompressive craniectomy, intraventricular hemorrhage (ivh) and reoperation can be independent risk factors for csf circulation disorders. although the incidence and presence of ivh cannot be controlled, careful and meticulous surgical technique and skill can significantly improve the outcome of decompressive craniectomy by reducing the need for reoperation