ارزیابی stir و سکانس mri با کنتراست در تشخیص استئومیلیت پای دیابتی

زمینه و هدف: ام‌آرآی یک روش تصویربرداری برای تشخیص استئومیلیت پدال دیابتی است. این مطالعه سکانس  stir، مهمترین سکانس حساس به مایع، را با تصاویر کنتراست تقویت‌شده برای تشخیص استئومیلیت پدال دیابتی مقایسه می‌کند.روش بررسی: پرونده پزشکی 48 بیمار دیابتی مشکوک به استئومیلیت پدال مراجعه‌کننده به یکی از بیمارستان‌های دانشگاه که تحت mri پا با و بدون تزریق ماده حاجب قرار گرفتند، این مطالعه به‌صورت مقطعی در بیمارستان نمازی دانشگاه علوم پزشکی شیراز از اول فرودین 1395 تا 31 شهریور 1396 جمع‌آوری و بررسی شد. به‌طورکلی، 52 mri و 60 قسمت استخوانی جداگانه مورد بررسی قرار گرفت. تشخیص‌ها با همبستگی بالینی تایید شد. در نهایت، حساسیت، ویژگی و دقت تشخیصی سکانس stir و تصاویر با کنتراست افزایش یافته مقایسه شد. افزون‌براین، اثر افزودن یافته‌های تصویر وزن t1 به‌دنباله stir مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته‌ها: تشخیص نهایی استئومیلیت در 47 استخوان (78%) تایید شد. 13 استخوان (22%) استئومیلیت نداشتند. ویژگی سکانس‌های کنتراست تقویت شده و stir به‌ترتیب 92.3% و 53.8% بود، درحالی‌که حساسیت دو دنباله مشابه (100%) بود.نتیجه‌گیری: سکانس stir حساسیت بالایی برای تشخیص استئومیلیت پدال نشان داد. ویژگی کمتر این دنباله در مقایسه با تصاویر با کنتراست افزایش یافته را می‌توان با افزودن سکانس وزن t1 جبران کرد. بنابراین، mri بدون تزریق ماده حاجب را می‌توان به‌طور قابل اعتمادی با mri تقویت شده با کنتراست برای تشخیص استئومیلیت پدال دیابتی جایگزین کرد. 

assessment of stir and contrast-enhanced mri sequences in detection of diabetic foot osteomyelitis

background: mri is the imaging modality of choice for the detection of diabetic pedal osteomyelitis. the aim of this study is to compare the stir sequence, as the most important fluid-sensitive sequence, with contrast-enhanced images for diagnosing diabetic pedal osteomyelitis.methods: medical images were compared. moreover, the effect of adding t1w image findings to the stir sequence was evaluated. this cross sectional study was collected and analyzed at namazi hospital, shiraz university of medical sciences, from 20 march 2016 to 22 september 2017.results: the final diagnosis of osteomyelitis was confirmed for 47 bones (78%). 13 bones (22%) didn’t have osteomyelitis. the specificity of contrast-enhanced and stir sequences was 92.3% and 53.8%, respectively; whereas the sensitivity of the two sequences was similar (100%). records of 48 diabetic patients suspected of having pedal osteomyelitis referred to one of the university hospitals, who underwent foot mri with and without contrast injection, were assessed. overall, 48 patient mris and 60 separate bony parts were evaluated. diagnoses were confirmed by clinical correlation. finally, sensitivity, specificity and diagnostic accuracy of stir sequence and contrast-enhanced images were compared. moreover, the effect of addition of t1w image findings to stir sequence was evaluated. conclusion: this study was performed to suggest a pulse sequence that doesn’t need contrast media injection for diagnosing diabetic pedal osteomyelitis since the previous studies showed that gadolinium-based contrast media shouldn’t be applied in patients with renal failure (glomerular filtration rate<30 ml/min/1.73m2. according to the results stir images had the same sensitivity as t1 post-contrast images; therefore, it can be concluded that contrast media injection can be avoided using this pulse sequence. the specificity of the stir pulse sequence was lower than that of post-contrast images which was due to the lower ability of this pulse sequence to detect secondary symptoms of osteomyelitis such as cortex disruption, sinus path, and abscess. using the t1 pre-contrast images, specificity and diagnostic accuracy increased. finally, it can be concluded that mri without contrast including stir and pre-contrast t1w images is a reliable modality for the detection of osteomyelitis in suspected diabetic patients who are more prone to renal disorders.