بررسی عوامل موثر در موفقیت احیای قلبی- ریوی در بیماران با ایست قلبی- ریوی داخل بیمارستانی

زمینه و هدف: مطالعات نشان می‌دهند که عوامل متعددی بر نتیجه احیاء قلبی -ریوی موثر هستند، در این مطالعه برآنیم تا فراوانی عوامل مختلف و اثربخشی آنها را بر نتیجه احیاء قلبی ریوی مشخص نماییم. روش بررسی: مطالعه به شیوه مقطعی و غیراحتمالی ساده از مراجعین (848 بیمار مورد احیاء) به اورژانس بیمارستان الزهرا اصفهان بین فروردین 1394 تا فروردین 1398 که در اورژانس بیمارستان دچار ایست قلبیریوی شده‌اند، انجام شد. برای تحلیل با استفاده از شاخص‌های آماری و روش جداول متقاطع داده‌ها با chisqure test و student rsquo;s ttest به تحلیل داده‌ها پرداخته شده است و میزان اثرات متغیرها بر نتیجه احیاء براساس ماهیت متغیرها با استفاده از روش‌های logistic regression مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: در این مطالعه از 848 بیمار مورد احیاء قرار گرفته، 583 نفر (68.8%) مرد و 265 نفر (31.2%) زن بودند. میانگین سنی تمام بیماران مورد مطالعه 21.17 ±62.74 سال می‌باشد. در احیاء‌های موفق میانگین سنی بیماران 21.17 ±62.74 سال، حداکثر سن 116 سال و حداقل سن شش سال و در احیاءهای ناموفق میانگین سنی بیماران 21.79 ±62.33 سال، حداکثر سن 108سال و حداقل سن یک ماه بوده است. در این مطالعه مشاهده شد که با افزایش سن بیماران میزان عدم موفقیت احیاء افزایش می‌یابد. وجود بیماری زمینه‌ای باعث افزایش عدم موفقیت در نتیجه احیاء خواهد شد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که عوامل متعددی در موفقیت احیاء موثر می‌باشد که درجه اثرگذاری آنها بسته به موقعیت و شرایط بیماران متفاوت می باشد و باید باهم در نظر گرفته شود.

Evaluation of effective factors in the success of resuscitation of patients with in-hospital ardiopulmonary arrest

Background: Previous studies have shown that several factors affect the outcome of cardiopulmonary resuscitation. In this study, we have evaluated the factors associated with the outcome of resuscitation in inhospital cardiopulmonary arrest patients (IHCA) 002E.Methods: This crosssectional nonprobability study was performed on patients with inhospital cardiopulmonary arrest between 2015 and 2020 in the emergency department (ED) of AlZahra Hospital, Isfahan, Iran. Data were then collected from medical records to describe patient characteristics, arrest profile, and survival details. Factors associated with the dependent variable were examined Logistic regression.Results: Among 848 inhospital cardiopulmonary arrests, 18 patients (2.1%) survived and were discharged from the hospital. The mean age of patients was 62.74 ±21.17 years, 583 (68.8%) were male, and 265 (31.2%) were female. The mean age of patients with successful resuscitation and those with unsuccessful resuscitation was 62.33 ±21.79 (6 to 116 years) and 61.58 ±21.20 (1 month to 108 years) years, respectively. The rate of unsuccessful resuscitation increased with increasing age (P=0.04). Also, the rate of unsuccessful resuscitation increased if there was an underlying disease (P=0.01). In frequency analysis of resuscitation services, emergency medicine with 633 (57.3%) resuscitation is in the first place in the number of resuscitations, of which 22.9% of them have been successful (ROSC). In the anesthesia service, of 2 resuscitations performed, both were successful. In the general surgery service, 36.5% of 63 resuscitations were successful, and the success rate for the neurosurgery service was 32.4% of 102 resuscitations. Analyzing the duration of successful and unsuccessful resuscitation has great importance. In successful resuscitation, the average time was 18.98 minutes and in unsuccessful resuscitation was 39.20 minutes. Also, the maximum and minimum time for successful resuscitations was 63 and 1 minutes. The maximum and minimum time for unsuccessful resuscitations was recorded as 60 and 10 minutes.Conclusion: The results showed that several factors were influential in cardiopulmonary resuscitation. Increasing age and underlying disease reduced the success of cardiopulmonary resuscitation.