تاثیر برنامه زمان‌بندی در بهبود و ارتقای خدمات آموزشی–درمانیدستیاران جراحی عمومی بیمارستان حضرت امام خمینی (ره)

زمینه و هدف: مدیریت زمان در کنترل استرس بسیار موثر است. برنامه زمان‌بندی و مدیریت زمان در رشته جراحی و آموزش دستیاران تخصصی این رشته از اهمیت به‌سزایی برخوردارست. با مدیریت صحیح زمان و برنامه‌ریزی می‌توان همین زمان محدود را هم مدیریت نمود و کارایی بیشتری را شاهد بود. مطالعات کمی در ایران در این خصوص صورت گرفته است. بنابراین، هدف از این مطالعه بررسی تاثیر برنامه زمان‌بندی در بهبود و ارتقای خدمات آموزشی -درمانی دستیاران جراحی عمومی بیمارستان حضرت امام خمینی (ره) در سال 1394 بود.روش بررسی: در پیش و پس این مطالعه، 18 دستیار بخش‌‌‌های جراحی عمومی پنج‌گانه بیمارستان امام خمینی از بهمن 1394 تا اسفند 1394 که در سال اول تا چهارم مشغول به تحصیل بودند، به ‌روش نمونه‌گیری در دسترس وارد مطالعه شدند و فعالیت‌های آن‌ها در 11 حیطه بررسی شد. برای اندازه‌گیری اثربخشی این خودارزیابی، پنج حیطه توسط اساتید ارزیابی شد. پس از ارزیابی مجدد دستیاران توسط اساتید، نتایج این ارزیابی با ارزیابی پیش از مداخله (بازخورد) مورد مقایسه قرار گرفت.یافته‌ها: در مجموع 18 دستیار وارد مطالعه شدند، ده شرکت‌کننده مرد (6/55%) و بقیه زن بودند. میانگین سن 7/3 ±30 سال بود. زمان استراحت و اورژانس در دستیاران سال اول و زمان مطالعه در دستیاران سال چهارم بیشتر بود. زمان شرکت در کلاس‌های آموزشی در دستیاران سال دوم بیشتر بود. میانگین نمره بخش در ابتدا و انتهای مطالعه در دستیاران سال چهارم از همه بیشتر و دستیاران سال اول از همه کمتر بود. میانگین تمامی نمرات انتهای مطالعه به‌جز قضاوت بالینی به‌طور معناداری بیش از ابتدای مطالعه بود.نتیجه‌گیری: مدیریت زمان می‌تواند عملکرد آموزشی و درون‌بخشی دستیاران جراحی را به‌نحو قابل توجهی بهبود دهد.

The effects of time management on improvement of educational and therapeutic services in surgical residents of Imam hospital.

Background: Time management is effective in controlling stress especially for medical residents. Time management in the surgical field and residential education is very important as they are directly involved in treating patients. Proper time management will help decrease workrelated stress and increase efficacy, although there is no time management in medical courses. There are few studies in Iran in this field. So, we designed this study to assess the effects of time management on improvement of educational and therapeutic services in surgical residents of Imam Hospital.Methods: This before -after study was done in Imam hospital between FebruaryMarch 2015. In this beforeafter study, 18 surgical residents of Imam Hospital (residents of 14 years), were enrolled. Their activities were evaluated in 11 scopes. To evaluate the effects of this selfevaluation, 5 scopes were assessed by the staff. The time during two weeks spent on each item was claimed as a percentage of 336 hours in two weeks. The selfassessment results and their effects on their scores were considered. Data regarding age, sex, and marital status were also gathered. Data were analyzed using SPSS software.Results: Eighteen residents were enrolled in this study. Ten residents were male (55.6%) and eight were female. Six (33.3%) were married. The mean age was 30 ±3.7 years. Resting time and emergency room time were significantly higher in the firstyear residents while studying time was higher in the fourthyear residents. Secondyear residents spend more time in training classes than others. The mean score at the beginning and the end of the study was highest in the forthyear residents and lowest in the firstyear residents. All scores at the end of the study were significantly higher than the beginning except clinical judgment. The increase of the mean overall score was significantly higher in the fourthyear group and lowest in the firstyear group.Conclusion: Time management could improve the educational performance of surgical residents.