بررسی حساسیت و ویژگی سونوگرافی داپلر در کودکان مبتلا به پیلونفریت حاد در تشخیص اسکار کلیه در مقایسه با اسکن دی‌مرکاپتوسوکسینیک اسید

زمینه و هدف: عفونت ادراری کودکان می‌تواند باعث آسیب برگشت‌ناپذیر کلیه شود. استاندارد تشخیصی برای آسیب کلیه اسکن دی‌مرکاپتوسوکسینیک اسید است. سونوگرافی داپلر به‌عنوان روش کمتر تهاجمی مطرح شده است. هدف مطالعه حاضر تعیین حساسیت و ویژگی سونوگرافی داپلر در تشخیص اسکار کلیه در کودکان با سابقه پیلونفریت حاد می‌باشد.روش بررسی: در این مطالعه مقطعی، 120 کودک شش ماهه تا 12 ساله مبتلا به پیلونفریت حاد از شهریور 1396 تا 1397 در بیمارستان کودکان قزوین بررسی شدند. اسکن دی‌مرکاپتوسوکسینیک اسید در زمان عفونت حاد انجام شد. نیمی از بیماران کاهش جذب ماده ایزوتوپ در پارانشیم کلیه را داشتند، که برای این بیماران شش ماه پس از آن اسکن کلیه تکرار شد و 30 بیمار در اسکن دوم اسکار کلیه داشتند. بیماران مبتلا به اسکار کلیه تحت سونوگرافی داپلر عروق کلیه قرار گرفتند و خونرسانی به کلیه‌ها در نواحی مختلف هر کلیه بررسی شد. 20 بیمار با اسکن طبیعی و سابقه پیلونفریت حاد در همان مقطع زمانی وارد مطالعه شدند و سونوگرافی داپلر برای آنان نیز انجام شد.یافته‌ها: فراوانی اسکار کلیه در بیماران مورد مطالعه براساس اسکن کلیه 60% و براساس سونوگرافی داپلر 14% بود. حساسیت و اختصاصیت سونوگرافی داپلر در بررسی اسکار کلیه برابر 23.3 و 100% گزارش شد. ارزش اخباری مثبت و منفی سونوگرافی داپلر در بررسی وجود اسکار کلیه در کودکان با سابقه ابتلا به پیلونفریت حاد برابر 100 و 46.5% بود.نتیجه‌گیری: حساسیت و ارزش اخباری منفی سونوگرافی داپلر در بررسی اسکار کلیه در کودکان با سابقه ابتلا به عفونت مجاری ادراری پایین بود.

Doppler ultrasonography in children with acute pyelonephritis in diagnosis of renal scar compared to DMSA scintigraphy

Background: Urinary tract infection (UTI) is one of the most important pediatric health problems, which is occasionally associated with irreversible renal damage. Dimercaptosuccinic acid (DMSA) scan is a diagnostic standard for the renal scar. Doppler ultrasonography (D.S) has been considered as a less invasive method. The purpose of this study was to determine the sensitivity and specificity of D.S in the diagnosis of renal scarring in children with a history of acute pyelonephritis (APN).Methods: The present crosssectional study was conducted on 120 children with APN, aged six months to twelve years in the University Pediatric Hospital of Qazvin, Iran, between August 2017 and August 2018. DMSA scan was performed in the acute phase of pyelonephritis for all patients. Half of the children with acute pyelonephritis had decreased radionuclide uptake in the first DMSA scan of whom thirty patients had kidney scarring in the second scan, six months later. Then renal vascular D.S was performed for these patients. Simultaneously, twenty children with a normal DMSA scan, assigned for D.S.Results: The mean age of children was 5.30(3.5011.8), and 4.80(2.5010.09) in the scar and control group. Most of the patients in both groups were female, 25(83.8%) in renal scar, and 15(75.0%) in control. The scar group showed a greater rate of vesicoureteral reflux, 17(56.6%), of whom 11(36.7%) were bilateral. Among 30 patients with a renal scar, 2(6.7%) had firsttime acute pyelonephritis, 11(36.7%) had second, and 17(56.7%) had more than two attacks of pyelonephritis. The frequency of renal scarring was 25% based on DMSA scan and 14% based on D.S. Accordingly, the sensitivity and specificity of D.S in the detection of renal scarring in children with APN was 23.3% and 100%.Conclusion: Doppler ultrasonography is not a suitable method for diagnosis of renal scarring in children, due to the low sensitivity and negative predictive value of this device in the detection of renal scarring in children with UTI. However, normal Doppler sonography can predict that the patient did not have a kidney scar.