رابطه شاخص توده بدنی با ابتلا به دیابت بارداری در زنان باردار

زمینه و هدف: دیابت بارداری از شایعترین عوارض طبی بارداری با عوارض متعدد جنینی و مادری است. شاخص توده بدنی زنان باردار به عنوان عاملی موثر در بروز دیابت بارداری مطرح است. هدف این مطالعه تعیین ارتباط شاخص توده بدنی زنان باردار با بروز دیابت بارداری بود.روش بررسی: در این مطالعه هم گروهی گذشته نگر پرونده 659 زن باردار که از شهریور 1389 تا شهریور 1391 به مراکز بهداشتی درمانی شهر کرمانشاه مراجعه کردند با حمایت دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و بررسی شد. براساس اندازه گیری قد و وزن، شاخص توده بدنی زنان در ابتدای بارداری محاسبه شد. زنان باردار به چهار گروه لاغر (شاخص توده بدنی کمتر از kg/m2 18/9)، نرمال (شاخص توده بدنی بین kg/m2 19 و kg/m2 24/9)، دارای اضافه وزن (شاخص توده بدنی بین kg/m2 25 و kg/m2 29/9 و چاق (شاخص توده بدنی بیشتر از kg/m2 30) تقسیم شدند. زنانی که در ابتدای بارداری دیابت داشتند از مطالعه حذف شدند.یافته ها: میانگین سن ±5/85 27/7 سال و شاخص توده بدنی kg/m2 4/0 ±24/4 بود. 30/7% زنان به دیابت بارداری مبتلا بودند (قندخون ناشتا بزرگتر یا مساوی 92). شاخص توده بدنی و ابتلا به دیابت بارداری ارتباط آماری معناداری (p<0.001) داشت. به ازای هر واحد افزایش این شاخص، خطر دیابت بارداری 24/1 برابر شد (p<0.001). خطر دیابت بارداری در زنان با وزن بیشتر از نرمال، به طور معناداری بیشتر بود (p<0.001). این خطر در زنان لاغر نیز بیشتر از زنان دارای وزن نرمال بود، اما تفاوت معنادار نبود.نتیجه گیری: شاخص توده بدنی زنان باردار با بروز دیابت بارداری ارتباط دارد و افزایش آن با افزایش بروز دیابت بارداری همراه است.

Relationship between body mass index and gestational diabetes mellitus

Background: Gestational diabetes mellitus (GDM) is one of the most common medical complications in pregnancy, which is associated with many serious consequences for mother and her fetus. Body mass index (BMI) in pregnant women is considered as one of most effective factor for the incidence of GDM. The aim of this study was to determine the relationship between BMI at pregnant women in the early months of pregnancy and the incidence of GDM.Methods: In this retrospective cohort study, the case of six hundred fiftynine pregnant women who referred to health centers in Kermanshah City from September 2010 to September 2012 by convenience sampling method were selected and investigated. This study was sponsored by Kermanshah University of Medical Sciences. Height and weight were measured for each woman at the beginning of pregnancy and maternal body mass index (BMI) was calculated based on height and weight measurements. Then the pregnant women were divided into four groups based on BMI: thin (BMI less than 18.9 kg/m2), normal (BMI between 19 kg/m2 and 24.9 kg/m2), overweight (BMI between 25 kg/m2 and 29.9 kg/m2) and obese (BMI more than 30 kg/m2). Those women who had diabetes at the beginning of pregnancy were excluded from the study. GDM was considered as fasting blood glucose ge;92 between 2630 weeks of gestation.Results: The mean ±SD age of pregnant women was 27.7 ±5.85 year and the mean of BMI was 24.4 ±4.0 kg/m2. The GDM was shown in 30.7% of women. Association between BMI and GDM were statistically significant (P<0.001). The risk of GDM onset was 1.24 times, for each unit increased in BMI, (P<0.001). The risk of GDM was significantly higher in overweight [OR=2.97, CI (2.014.39)] and obese [OR=16.89, CI (8.4633.70)] women. Being underweight increased the risk of GDM onset up to 1.19 times, but not significant.Conclusion: There is a significant relationship between maternal BMI in pregnant women at the beginning of pregnancy with GDM onset. Increased BMI is correlated with an increase in the incidence of GDM.