بررسی ایمونوهیستوشیمی بروز گیرنده‌های استروژن و پروژسترون در انواع هیپرپلازی و کارسینوم آندومتریویید آندومتر

زمینه و هدف: علی رغم این که سرطان آندومتر شایع ترین بدخیمی دستگاه تناسلی خانم ها می باشد اما هنوز ابهاماتی در مکانیسم های زمینه ساز پاتوژنز این بدخیمی وجود دارد. کارسینوم آندومتریویید آندومتر به دو نوع تیپ i که وابسته به استروژن بوده (آندومتریویید آدنوکارسینوم) و تیپ ii (غیروابسته به استروژن) تقسیم گردیده، که هورمون استروژن را به عنوان القا کننده هیپرپلازی و در نهایت آدنوکارسینوم تیپ i و هورمون پروژسترون را آنتاگونیست این روند به عنوان ممانعت کننده و حتی درمان کننده در این نوع آدنوکارسینوم تلقی می کنند.روش بررسی: تعداد 47 نمونه کورتاژ آندومتر شامل 23 نمونه انواع آندومتر هیپرپلاستیک (12 مورد هیپرپلازی ساده، پنج مورد هیپرپلازی پیچیده بدون آتیپی و شش مورد هیپرپلازی پیچیده با آتیپی) و 24 مورد کارسینوم آندومتریال انتخاب و رنگ آمیزی برای گیرنده های استروژن و پروژسترون به روش ایمونوهیستوشیمی بر روی بلوک های پارافینی صورت گرفت و با توجه به درصد رنگ آمیزی مثبت، بروز گیرنده های استروژن و پروژسترون درجه بندی شد.یافته ها: از 24 مورد کارسینوم آندومتریویید، گیرنده پروژسترون در 18 (75%) مورد رنگ گرفت و در تمامی 23 (100%) مورد انواع هیپرپلازی گیرنده پروژسترون رنگ گرفت، که تفاوت معنی داری در بروز رسپتور پروژسترون بین این دو گروه به دست آمد (p=0.023). هم چنین 18 مورد (85.7%) انواع هیپرپلازی دارای شدت رنگ پذیری 3+ برای گیرنده پروژسترون بودند ولیکن در 17 مورد (70.8%) موارد کارسینوم آندومتریال شدت رنگ پذیری 3+ به دست آمد و این تفاوت معنی دار بود (p=0.02).نتیجه گیری: با توجه به اثرات مهاری پروژسترون و پرولیفراسیون اپیتلیال و افزایش بروز گیرنده های پروژسترونی در هیپرپلازی آندومتر در مقایسه با کارسینوم آندومتریال آندومتر استفاده از پروژسترون درمان انتخابی برای هایپرپلازی آندومتر محسوب می شود.

Immunohistochemical expression of estrogen and progesterone receptors in endometrial hyperplasia and endometrioid carcinoma

Background: Endometrial carcinoma (EC) is the most common gynecologic malignancy however, mechanisms underlying its pathogenesis remain obscure. Endometrial carcinoma has been classified into two major categories: type I (related to estrogen or endometrioid adenocarcinoma) and type II (unrelated to estrogen). Estrogen is the main trigger for the abnormal proliferation in the endometrial epithelium but progesterone can inhibit this process. The aim of this study was to analyze the expression of estrogen and progesterone receptors in all types of endometrial hyperplasia in comparison to endometrioid adenocarcinoma of endometrium.Methods: Fortyseven specimens including 23 cases of histopathologically confirmed hyperplastic endometrium (12 simple hyperplasia, 5 complex hyperplasia without atypia, and 6 complex hyperplasia with atypia) and 24 cases of endometrial carcinoma were studied. Immunohistochemical staining of estrogen and progesterone receptors was performed in paraffinembedded blocks and expression of estrogen and progesterone receptors were scored according to the proportion of positive staining cells.Results: Overexpression of progesterone receptors was seen in 18 (75%) out of 24 cases of endometrial carcinoma and 23 (100%) of all types of endometrial hyperplasia. The aforesaid differences were statistically significant (P=0.023). 70.8% of cases with endometrial carcinoma were 3+ for immunohistochemical staining of progesterone receptors as were 85.7% of the cases with endometrial hyperplasia the difference being also statistically significant (P=0.02).Conclusion: Considering the increased proportion of progesterone receptor expression in all types of hyperplastic endometrium in comparison to endometrial carcinoma, hormonal therapy by progestinal agents is recommended as a treatment of choice.