مقایسه تراکئوستومی به روش جراحی و پرکوتانئوس در بخش مراقبت‌های ویژه

زمینه و هدف: تهویه مکانیکی طولانی و نیاز به لوله تراشه، اندیکاسیون های اصلی تراکئوستومی هستند. این پروسیجر به دو روش پرکوتانئوس (percutaneous dilatational tracheostomy, pdt)و جراحی قابل انجام است. در این مطالعه تراکئوستومی به روش جراحی و پرکوتانئوس در بخش مراقبت های ویژه مورد مقایسه قرار گرفت.روش بررسی: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی بر روی 61 بیمار بستری در بخش مراقبت های ویژه داخلی بیمارستان آیت الله روحانی دانشگاه علوم پزشکی بابل از 25 فروردین 1392 تا 26 فروردین 1395 انجام شد. در گروه آزمایش (44 مورد) تراکئوستومی به روش پوستی و در گروه شاهد (17 بیمار) به روش جراحی انجام شد. میزان عوارض زودرس و مدت زمان انتظار تصمیم تا انجام تراکئوستومی در دو گروه بررسی شد.یافته ها: میانگین سنی بیماران مرد برابر با 8/79±59/68 و بیماران زن برابر با 6/41±60/35 سال بود. در این مطالعه از نظر مدت زمان انتظار از زمان لوله گذاری تا انجام تراکئوستومی به طور میانگین در گروه pdt 14/19 روز و گروه تراکئوستومی به روش جراحی 20/69 روز قرار داشتند که اختلاف دو گروه معنادار بود (p=0.001). خونریزی زودرس پس از عمل پنج مورد (8/2%) بود که در گروه pdt دو مورد (3/3%) و گروه جراحی سه مورد (4/9%) بوده است که تفاوت معنادار نبود (p=0.46). عفونت محل زخم در طول مدت بستری و تا ده روز بعد، در دو بیمار معادل 3/3% بود که از این تعداد در گروه pdt یک مورد (1/6%) و گروه جراحی یک مورد (1/6%) بود که تفاوت معنادار نبود (p=0.43). هیچ عارضه دیگری از جمله آمفیزم زیرجلدی، صدمه به دیواره خلفی تراشه و پارگی در دوگروه مشاهده نشد.نتیجه گیری: تراکئوستومی پرکوتانئوس با توجه به مدت زمان انتظار کمتر و عدم نیاز به انتقال بیمار به خارج از بخش می تواند روش جایگزین ایمن و مناسب برای روش جراحی باشد.