تاثیر پیش درمانی با تروگزروتین بر فیبروز میوکارد در رت های مبتلا به سمیت قلبی ناشی از دوکسوروبیسین

زمینه. دوکسوروبیسین (dox) یک داروی آنتراسایکلین بسیار موثر است که به طور گسترده در درمان سرطان ها استفاده می شود. با این حال، استفاده بالینی از آن به دلیل سمیت قلبی قابل توجه محدود شده است که به آسیب پیش رونده و غالباً غیرقابل برگشت قلبی منجر شود. فیبروز میوکارد یکی از پیامدهای کلیدی پاتولوژیک ناشی از dox است که عملکرد قلب را مختل کرده و خطر نارسایی قلبی را افزایش می دهد. تروگزروتین (txr)، یک بیوفلاونوئید طبیعی می باشد که با خواص آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی در کاهش آسیب های قلبی موثر است. این مطالعه با هدف ارزیابی اثرات محافظتی txr در برابر فیبروز میوکارد ناشی از dox، با تمرکز بر فیبروز بافتی و نشانگرهای فیبروز tgf-β و smad3 انجام شد. روش کار. تعداد 24 رت نر ویستار به طور تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند: (1) کنترل، (2) txr، (3) dox و (4) dox+txr. داروی txr با دوز mg/kg 150 به مدت چهار هفته به صورت خوراکی قبل از تزریق dox تجویز شد و 24 ساعت بعد از اتمام تیمار با تروگزروتین، داروی dox با دوز mg/kg 20 به طور داخل صفاقی تزریق شد. یک هفته پس از تزریق dox، سطح فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز (ldh) برای ارزیابی آسیب میوکارد اندازه گیری شد و فیبروز میوکارد به روش رنگ آمیزی تریکروم ماسون بررسی شد. بیان ژن های tgf-β و smad3 با استفاده از real-time pcr بررسی شد. یافته ها. تجویز dox به طور معنی داری فعالیت ldh و میزان فیبروز میوکارد را افزایش داد (p<0/01). پیش درمانی با txr به طور معنی داری مقادیر ldh و فیبروز میوکارد را در گروه dox+txr نسبت به گروه dox کاهش داد (p<0/05). همچنین،txr سطح بیان افزایش یافته ژن های tgf-β (p<0/05) و mad3(p<0/01) به دنبال تجویز دوکسوروبیسین را به طور معنی داری کاهش داد که نشان دهنده کاهش سیگنال دهی فیبروزی است. نتیجه گیری. ترکیب txr پتانسیل قابل توجهی به عنوان درمان پیشگیرانه برای فیبروز میوکارد ناشی از dox نشان می دهد. توانایی txr در کاهش آسیب میوکارد و فیبروز و تنظیم کاهشی مولکول های کلیدی سیگنال دهی فیبروزی، رویکردی امیدوارکننده برای بهبود عوارض قلبی پس از درمان با dox ارایه می دهد. پیامدهای عملی. تروگزروتین می تواند به عنوان یک درمان پیشگیرانه موثر برای بهبود سلامت قلب در بیماران سرطانی تحت درمان شیمی درمانی با dox عمل کند.

the effect of pre-treatment with troxerutin on myocardial fibrosis in rats with doxorubicin-induced cardiotoxicity

background. doxorubicin (dox) is a highly effective anthracycline drug widely used in cancer treatment. myocardial fibrosis, a key pathological consequence of dox-induced cardiotoxicity, impairs cardiac function and increases the risk of heart failure. troxerutin (txr), a natural bioflavonoid, has shown promise in mitigating myocardial injury. this study evaluated the protective effects of txr against dox-induced myocardial fibrosis and expression of fibrosis markers, tgf-β and smad3. methods. twenty-four male wistar rats were randomly divided into four groups: control, txr, dox, and dox+txr. txr was administered orally at 150 mg/kg daily for 4 weeks before treatment with dox. dox was injected intraperitoneally at 20 mg/kg. one week after the administration of dox, serum lactate dehydrogenase (ldh) activity was measured to assess myocardial damage, and myocardial fibrosis was evaluated histologically using masson's trichrome staining. gene expression of tgf-β and smad3 was analyzed by real-time pcr. results. dox significantly increased serum ldh activity and myocardial fibrosis compared to controls (p<0.01). pre-treatment with txr significantly reduced ldh activity and myocardial fibrosis in the dox+txr group compared to the dox group (p<0.05). additionally, txr decreased the expression of tgf-β (p<0.05) and smad3 (p<0.01) genes, indicating a reduction in fibrotic signaling. conclusion. txr shows significant potential as a preventive treatment for dox-induced myocardial toxicity. its ability to reduce myocardial damage and fibrosis while modulating key fibrotic signaling molecules offers a promising approach for improving cardiac outcomes following dox therapy. practical implications. troxerutin could be used as an effective preventative treatment for improving cardiovascular health in cancer patients undergoing chemotherapy with dox.