ارتقا فعالیت بدنی بزرگسالان: شناسایی و اولویت بندی راه حل های سیاستی

زمینه. کم تحرکی یک نگرانی اولیه برای سلامت عمومی به ویژه در میان افراد 18 تا 64 ساله است. مطالعه حاضر با هدف شناسایی و اولویت بندی راه حل های سیاستی جهت رفع موانع درک شده برای انجام فعالیت بدنی در بزرگسالان کلانشهر تبریز انجام شد. روش کار. این مطالعه به صورت ترکیبی و در دو مرحله کیفی برای شناسایی راه حل های سیاستی و یک فرآیند تحلیل سلسله مراتبی کمی برای اولویت بندی آن ها در سال 1401 انجام پذیرفت. مطلعین کلیدی از سه گروه خبرگان، عوامل اجرایی در سازمان ها، مدیران ارشد و سیاست گذاران انتخاب شدند. یافته ها. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که توسعه سازوکارهای ترغیب فعالیت بدنی و بازدارنده کم تحرکی بیشترین اولویت را در میان راه حل های سیاستی دارد؛ درحالی که تامین مالی پایدار و تخصیص ردیف بودجه ای مشخص به توسعه ورزش همگانی در سازمان ها کمترین اولویت را به خود اختصاص داد. علاوه براین، مطالعه حاضر نشان داد که معیارهای اثربخشی، مقبولیت سیاسی، کارایی اقتصادی، بودجه و قابلیت اجرایی بیشترین اولویت را برای اولویت بندی گزینه های سیاستی دارند. نتیجه گیری. یافته ها نشان می دهد که ارتقای فعالیت بدنی در میان بزرگسالان ایرانی نیازمند اتخاذ رویکردی چندسطحی توسط سیاست گذاران، مسوولان جامعه و اعضای خانواده است. پیامدهای عملی. با غلبه بر موانع و تشویق بزرگسالان ایرانی به اولویت دادن به ورزش و فعالیت بدنی کافی، ظرفیت لازم برای کمک و بهبود سلامت کلی و کیفیت زندگی آن ها ایجاد می شود. ایجاد یک محیط شهری حمایتی که بزرگسالان را قادر سازد تا زندگی فعال از نظر فیزیکی داشته باشند و نیازهای منحصر به فرد آن ها را برطرف کند، بسیار مهم است.

promoting physical activity among adults: identifying and prioritizing potential solutions

background. physical inactivity is a primary concern for public health, especially among adults between the ages of 18 and 64. this mixed-methods study was conducted to find and prioritize potential solutions to adults' perceived barriers to physical activity in tabriz, iran. methods. the study was conducted in two phases: a qualitative study to identify potential solutions and an analytic hierarchy process (ahp) approach to prioritize them. key informants were selected from three groups: experts, executive agents in organizations, and senior managers and policymakers. results. the results of the present study showed that the development of strategies for promoting physical activity and preventing inactivity had the highest priority among potential solutions, while allocating a specific budget and providing stable funding for the development of physical activity in organizations had the lowest priority. additionally, the study found that the criteria of effectiveness, political feasibility, economic efficiency, budget, and technical feasibility were the most preferred policy options. conclusion. the findings suggest that promoting physical activity among iranian adults requires a multi-level approach involving policymakers, community officials, and family members. practical implications. by overcoming the obstacles and encouraging iranian adults to prioritize exercise and sufficient physical activity, we can help them enhance their overall health and improve their quality of life. it is crucial to create an inclusive and supportive environment that enables adults to lead physically active lives and addresses their unique needs.