تاثیر دو شیوه تمرینی منتخب بر عوامل تنظیم کننده آنژیوژنیک و آنژیواستاتیک در گردش خون مردان سالمند

زمینه. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر دو شیوه تمرینی منتخب بر عوامل تنظیم کننده آنژیوژنیک و آنژیواستاتیک در گردش خون مردان سالمند است. روش کار. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل به شکل پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد. تعداد 30 نفر در محدوده سنی 60 تا 65 به عنوان نمونه تحقیق در گروه های هوازی، ترکیبی و کنترل قرار گرفتند. پروتکل تمرین هوازی با شدت 60 تا 75 درصد حداکثر ضربان قلب ذخیره و تمرین ترکیبی شامل تمرین هوازی و قدرتی با شدت 60 تا 75 درصد (one-repetition maximum, 1rm) طی 8 هفته اجرا شد. تقریباً 24 ساعت قبل از اولین جلسه و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، خون گیری صورت گرفت. متغیر های lrg-1 و tsp-1 با روش الایزا اندازه گیری و داده ها توسط آزمون تحلیل کوواریانس (ancova) و آزمون تعقیبی lsd و تغییرات درون گروهی توسط t زوجی در سطح معنی داری (p ≤ 0.05) بررسی گردید. یافته ها. در متغیر lrg-1 (p ≤ 0.005) و tsp-1 (p ≤ 0.001) بعد از پروتکل، بین گروه های تحقیقی تفاوت معنی داری به نسبت گروه کنترل وجود داشت. متغیر lrg-1 بعد از تمرین ترکیبی افزایش و tsp-1 بعد از تمرین هوازی بیشترین کاهش معنی دار را نشان داد و نتایج آزمون t زوجی حاکی از افرایش معنی دار lrg-1 و کاهش tsp-1 پس آزمون نسبت به پیش آزمون در گروه تمرینات هوازی و ترکیبی می شود. نتیجه گیری. تمرینات ترکیبی و هوازی بر عوامل آنژیوژنیک و آنژیواستاتیک سالمندان اثرگذار است اما به دلیل تاثیر بیشتر تمرینات ترکیبی بر عوامل آنژیوژنیک، توصیه می شود سالمندان در برنامه های تمرینی علاوه بر تمرین هوازی از تمرینات قدرتی هم استفاده کنند. پیامدهای عملی. تمرینات هوازی به نسبت تمرینات ترکیبی بیشترین تاثیرات را بر افزایش فاکتور آنژیوژنیک و کاهش آنژیواستاتیک در این گروه سنی داشته که ممکن است این امر منجر به بهبود کیفیت زندگی گردد.

effects of two selected training methods on angiogenic and angiostatic regulating factors in elderly men’s blood circulation

background. this study focused on the effect of two selected training methods on angiogenic and angiostatic regulating factors in the blood circulation of elderly men. methods. the present research is of a practical nature and was conducted with two experimental groups and one control group in the form of a pre-test and post-test. overall, 30 people in the age range of 60‒65 years in the aerobic, combined, and control groups were selected as the research sample. an aerobic exercise protocol with an intensity of 60‒75% of the maximum reserve heart rate and combined exercise, including aerobic and strength training, with an intensity of 60‒75% of 1rm were implemented over 8 weeks. blood sampling was performed 24 hours before the first session. forty-eight hours after the last training session, leucine-rich alpha-2-glycoprotein 1 (lrg-1) and thrombospondin-1 (tsp-1) were measured by enzyme-linked immunosorbent assay, and the data were analyzed by the analysis of covariance test, post hoc least significant difference, and intra-group changes using a paired t-test at a significance level of p≤ 0.05. results. after the protocol, there was a significant difference between the research groups in terms of lrg-1 (p≤ 0.005) and tsp-1 (p ≤ 0.001) compared to the control group. lrg-1 increased after combined training, while tsp-1 showed the greatest decrease after aerobic training. the results of the paired t-test indicated a significant increase in lrg-1 and a decrease in tsp-1 after the test compared to the pre-test in the group of aerobic and combined exercises. conclusion. combined and aerobic exercises are effective on the angiogenic and angiostatic factors of the elderly, but due to the greater effect of combined exercises on the angiogenic factors, it is recommended that the elderly, in addition to aerobic exercises, use strength exercises in their sports programs as well. practical implications. compared to combined exercises, aerobic exercises have the greatest effects on increasing the angiogenic factor and reducing angiostatic factors in this age group, which may lead to an improvement in the quality of life.