مقایسه دو نوع تمرین ترکیبی بر تغییرات برخی از فاکتورهای عملکرد جسمانی و ترکیب بدن در بیماران مبتلا به پارکینسون

زمینه و هدف: بیماری پارکینسون یک اختلال عصبی پیشرونده است که موجب ضعف و اختلال در عملکرد حرکتی می‌شود. هدف این مطالعه، مقایسه تاثیر دو نوع تمرین ترکیبی مقاومتی و هوازی (تداومی در برابر تناوبی) بر برخی شاخص‌های آمادگی جسمانی و ترکیب بدنی در بیماران مبتلا به پارکینسون بود.روش بررسی: در این مطالعه نیمه‌تجربی، 30 بیمار مبتلا به پارکینسون به‌صورت تصادفی در سه گروه شامل تمرین مقاومتی + هوازی تداومی، تمرین مقاومتی + هوازی تناوبی و گروه کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل تمرینات مقاومتی (یک ست 8 تا 12 تکرار با شدت 50 تا 60 درصد یک تکرار بیشینه) و تمرینات هوازی بود که به‌صورت تداومی (10 تا 15 دقیقه رکاب‌زدن با شدت 40 تا 65 درصد ضربان قلب ذخیره) یا تناوبی (2 تا 8 نوبت 30 ثانیه‌ای با شدت 80 تا 90 درصد ضربان قلب ذخیره با 30 ثانیه استراحت بین آن‌ها) انجام شد. مداخلات به‌مدت 8 هفته و سه جلسه در هفته اجرا شد.تجزیه و تحلیل آماری با آزمون ancova انجام شد.یافته ها: یافته‌ها نشان داد تمرینات ورزشی تاثیر معناداری بر وزن و شاخص توده بدن نداشتند (0.05>p). بهبود معنادار در سرعت گام‌برداشتن در گروه مقاومتی+تناوبی نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (0.005>p). قدرت عضلات اندام تحتانی در هر دو گروه تمرینی نسبت به گروه کنترل افزایش یافت (0.001>p) و افزایش در گروه مقاومتی+تناوبی بیشتر از گروه مقاومتی+تداومی بود (0.001>p). نتیجه گیری: تمرین ترکیبی مقاومتی و هوازی، به‌ویژه به‌صورت تناوبی، می‌تواند موجب بهبود عملکرد حرکتی و قدرت عضلانی در بیماران مبتلا به پارکینسون شود.

comparison of two types of combined exercise on changes in selected physical performance factors and body composition in patients with parkinson’s disease

background and objectives: parkinson’s disease is a progressive neurological disorder that leads to weakness and impaired motor function. this study aimed to compare the effects of two types of combined resistance and aerobic training (continuous vs. interval) on selected physical fitness factors and body composition in patients with parkinson’s disease.subjects and methods: in this quasi-experimental study, 30 patients with parkinson’s disease were randomly assigned to three groups: resistance + continuous aerobic training, resistance + interval aerobic training, and a control group. training included resistance exercises (1 set of 8–12 reps at 50–60% of 1-rm) and aerobic training, either continuous (10–15 min cycling at 40–65% heart rate reserve) or interval (2–8 bouts of 30 sec at 80–90% hrr with 30 sec rest). the intervention lasted 8 weeks, 3 sessions per week.statistical analysis was performed using ancova.results: exercise had no significant effect on body weight or bmi (p > 0.05). walking speed significantly improved in the resistance + interval group compared to the control group (p < 0.005). lower limb strength increased in both training groups (p < 0.001), with greater gains in the resistance + interval group than the resistance + continuous group (p < 0.001).conclusion: combined resistance and aerobic training, particularly in an interval format, may improve motor performance and muscle strength in patients with parkinson’s disease.