اثر عصاره‌ی هیدروالکلی دانه‌ی جغجغه بر آسیب حاد کبدی ناشی از تیواستامید در موش صحرایی

مقدمه:هدف از انجام مطالعه‌ی حاضر، بررسی اثر حفاظتی عصاره‌ی هیدروالکلی دانه‌ی گیاه جغجغه در برابر آسیب حاد کبدی ناشی از تیواستامید در موش صحرایی بود.روش‌ها:30 سر موش صحرایی نر به طور تصادفی در سه گروه شاهد (موش‌های صحرایی سالم)، شاهد منفی (موش‌های صحرایی دچار آسیب حاد کبدی) و گروه مورد با آسیب کبدی تحت تیمار با عصاره‌ی دانه‌ی جغجغه (100 میلی‌گرم بر کیلوگرم) تقسیم شدند. گروه‌های شاهد منفی و مورد، سه تزریق داخل صفاقی (intraperitoneal injection یا ip) پنجاه میلی‌گرم بر کیلوگرم تیواستامید به فاصله‌ی 24 ساعت دریافت کردند. گروه مورد، 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم عصاره‌ی هیدروالکلی دانه‌ی جغجغه را به صورت خوراکی (per os یا po) به مدت سه هفته دریافت کردند.گروه‌های شاهد و شاهد منفی سرم فیزیولوژی دریافت کردند. پس از سه هفته، از قلب رت‌ها خون‌گیری شد و نمونه‌های سرم جهت بررسی مالون دی‌آلدئید سرم و آنزیم‌های کبدی به آزمایشگاه ارسال شدند. همچنین، پس از آسان‌کشی، نمونه‌های بافت کبد جهت بررسی هیستوپاتولوژی جداسازی شد. داده‌ها با استفاده از آزمون آماری oneway anova بررسی شدند.یافته‌ها:تیمار با عصاره‌ی دانه‌ی جغجغه میزان آنزیم‌های alanine transaminase (alt)، aspartate transaminase (ast) و alkaline phosphatase (alp) را در گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد منفی به طور معنی‌داری کاهش داد (0.050 > p). بعد از سه هفته، تیمار با عصاره‌ی جغجغه توانست مالون دی‌آلدئید سرم را در مقایسه با گروه شاهد به طور معنی‌داری کاهش دهد (0.050 > p). در بررسی مقاطع بافتی، نکروز سلول‌های کبدی و تجمع چربی در سیتوپلاسم سلول‌های کبدی در گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد منفی به طور معنی‌داری کاهش یافت (0.050 >p).نتیجه‌گیری:نتایج این بررسی نشان دهنده‌ی اثر حفاظتی عصاره‌ی هیدروالکلی دانه‌ی گیاه جغجغه بر آسیب حاد کبدی می‌باشد.