تاثیر تمرینات در آب بر qt قلبی بر روی بیماران مبتلا به اختلال هول (panic)

مقدمه: اختلال هول (panic)، جزء اختلالات روانی شایع می‌باشد و با وقوع غیر منتظره و خود به خودی حملات panic مشخص می‌گردد که با علایم شناختی و جسمی همراه است و می‌تواند باعث عوارض قلبی عروقی، تنفسی، عصبی و روده‌ای، تعریق، لرز، تب و عوارض روان‌شناختی گردد. با توجه به این که تمرینات در آب، در کاهش علایم قلبی عروقی موثر است، هدف از انجام مطالعه‌ی حاضر، تعیین تاثیر تمرینات در آب بر qt قلبی در بیماران مبتلا به اختلال panic بود. روش‌ها: جهت انجام این تحقیق، 36 زن مبتلا به اختلال panic با میانگین سن 6.45 ± 6.38 سال و وزن 11.04 ± 70.64 کیلوگرم پس از طی غربالگری پزشکی به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه مورد و شاهد (18 = n) قرار گرفتند. qt با استفاده از الکتروکاردیوگرافی (electrocardiography یا ecg) قبل و بعد از 12هفته اندازه‌گیری شد. گروه مورد در یک برنامه‌ی 12 هفته‌ای تمرینات در آب (هر هفته 3 جلسه‌ی یک ساعته با شدت 8550 درصد بیشترین ضربان قلب) شرکت کردند. گروه شاهد به زندگی معمول خود ادامه دادند. پس از 12 هفته، کلیه‌ی متغیرها دوباره اندازه‌گیری شد. به منظور مقایسه‌ی درون‌ گروهی، از آزمون paired t و مقایسه‌ی بین گروهی از آزمون ancova استفاده شد. یافته‌ها: مقایسه‌ی میانگین دو گروه برای شاخص‌های مورد مطالعه نشان داد که پس از 12 هفته تمرینات در آب، qt، qtc ، qrs و میزان ضربان قلب (heart rate یا hr) در بیماران مبتلا به اختلال panic در گروه مورد، نسبت به گروه شاهد کاهش معنی‌داری داشت (0.001 > p). نتیجه‌گیری:می‌توا‌ن از تمرینات در آب به عنوان یک روش درمانی برای بهبود شاخص‌های قلبی عروقی در بیماران مبتلا به اختلال panic استفاده کرد.