مقایسه‌ی یافته‌های معاینه‌ی بالینی و تصویربرداری رزونانس مغناطیسی با آرتروسکوپی در بیماران با آسیب مینیسک و لیگامان زانو

مقدمه: مفصل زانو به عنوان یکی از شایع‌ترین محل‌های آسیب در اثر تروما می‌باشد که شناسایی بیماری‌های جدی آن با دقت بالا امری ضروری است. بنابراین، هدف از انجام این مطالعه، مقایسه‌ی یافته‌های معاینه‌ی بالینی و تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (magnetic resonance imaging یا mri) با آرتروسکوپی در بیماران با آسیب مینیسک و لیگامان زانو بود. روش‌ها: این مطالعه، بر روی 100 بیمار که کاندیدای آرتروسکوپی بودند، انجام گرفت. پس از اخذ رضایت از بیماران و ثبت اطلاعات دموگرافیک، بیماران تحت معاینه‌ی بالینی زانو و تصویربرداری mri از زانو قرار گرفتند. گزارش‌های mri توسط یک رادیولوژیست خوانده شد و نتیجه‌ی هر کدام از روش‌ها با نتیجه‌ی آرتروسکوپی (استاندارد طلایی یا gold standard) مقایسه شد و حساسیت، ویژگی و دقت هر روش محاسبه گردید.</p><p dir=rtl><strong>یافته‌ها:</strong> حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و منفی و دقت کلی معاینه‌ی بالینی در تشخیص پارگی anterior cruciate ligament (acl) به ترتیب برابر با 100، 0/75، 1/94، 100 و 0/95 درصد بود و اما در رابطه با mri، این مقادیر به ترتیب برابر با 7/93، 100، 100، 0/80 و 0/95 درصد به دست آمد. همچنین، برای تشخیص آسیب مینیسک، در رابطه با معاینه‌ی بالینی، مقادیر پیش‌گفته به ترتیب برابر با 74/1، 100، 100، 73/7 و 85/0 درصد بود و در رابطه با mri به ترتیب برابر با 93/1، 88/1، 91/5، 90/2 و 91/0 درصد به دست آمد. با توجه به سطح معنی‌داری، برای تشخیص پارگی acl، معاینه‌ی بالینی دارای حساسیت بیشتر و mri دارای ویژگی بیشتری بود، اما دقت هر دو برابر بود. همچنین، برای تشخیص آسیب مینیسک، معاینه‌ی بالینی دارای ویژگی بالاتر اما mri دارای حساسیت بیشتری بود و دقت mri بالاتر بود. نتیجه‌گیری: معاینه‌ی بالینی و mri دارای دقت‌های نزدیک به هم در تشخیص بیماری‌های زانو (پارگی acl و آسیب مینیسک) می‌باشند.