بررسی فراوانی نشانه‌ی حواس‌پرتی و ارتباط آن با نشانه‌های افسردگی، اضطراب، بیش‌فعالی بزرگسالان و اختلال تجزیه‌ای در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد

مقدمه: حواس‌پرتی، نشانه‌ای شایع در دانشجویان است که می‌تواند نشانگر اختلال روانشناختی پنهان باشد. هدف از این مطالعه، تعیین فراوانی و ارتباط نشانه‌های اختلالات روانشناختی با حواس پرتی بود.روش‌ها: این مطالعه‌ی مقطعی، بر روی 371 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد. ابزار جمع‌آوری داده شامل چک‌لیست اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه‌ی مقیاس خودگزارشی اختلال بیش‌فعالی و کم توجهی بزرگسالان (asrs-v1.1)، افسردگی بک (bdi-ii)، سنجش اضطراب بک (beck’s anxiety inventory) bai و مقیاس تجارب تجزیه‌ای (des ii) و سنجش خودگزارشی حواس پرتی بود.یافته‌ها: بیش از نیمی از شرکت‌کنندگان (52/6 درصد) زن و میانگین سنی شرکت‌کنندگان 24/18سال بود. شیوع حواس پرتی، علایم adhd بزرگسالان و نشانه‌های اضطراب به ترتیب 58/5، 10/2 و 56/1 درصدبود. شیوع اضطراب خفیف، متوسط و شدید به ترتیب 36/7، 11/6 و 56/3 درصد و فراوانی افسردگی خفیف، متوسط و شدید به ترتیب 34، 14/8 و 7/5 درصد بود. فراوانی نشانه حواس پرتی در مردان (67 درصد) بیشتر از زنان (50 درصد) بود (0/001 = p)، اما فراوانی نشانه‌های اضطراب و افسردگی در زنان (به ترتیب 56 و 63 درصد) بیشتر از مردان (به ترتیب 55 و 48 درصد) بود (به ترتیب 0/005 = p و 0/002 = p). ارتباط معناداری بین حواس‌پرتی و (attention deficit hyperactivity disorder) adhd بزرگسالان (0/001 > p)، اضطراب (0/001 > p) و افسردگی (0/001 > p) وجود داشت.نتیجه‌گیری: حواس‌پرتی در دانشجویان شیوع قابل توجهی داشته و با نشانه‌های اختلالات افسردگی، اضطراب، adhd بزرگسالان در ارتباط بود. به علت فراوانی کم علایم تجزیه‌ای (4 نفر) مطالعات بیشتری برای بررسی ارتباط بین حواس‌پرتی و اختلالات تجزیه‌ای نیاز است.

evaluation of the frequency of distraction and its relationship with depression, anxiety, adult attention deficit hyperactivity disorder and dissociation disorder among the students of the mashhad university of medical sciences

background:  distraction is a common symptom among students, indicating hidden psychological disorders. this study aimed to determine the frequency and correlation of symptoms of psychological disorders with distraction.methods: this cross-sectional study was conducted on 371 mashhad university of medical sciences students. data collection tools included a demographic information checklist, adult attention deficit hyperactivity disorder self-report scale (asrs-v1.1), beck’s depression inventory (bdi-ii), beck’s anxiety inventory (bai), and dissociative experiences scale (des ii) questionnaires. distraction was evaluated based on self-report.findings: more than half of the participants (52.6%) were women, and the mean age of the participants was 24.18 years. the prevalence of distraction, adult adhd symptoms, and anxiety symptoms in the participants was 58.5%, 10.2%, and 56.1%, respectively. the prevalence of mild, moderate, and severe anxiety was 36.7%, 11.6%, and 56.3%, respectively, and the prevalence of mild, moderate, and severe depression was 34%, 14.8%, and 7.5%, respectively. the prevalence of distraction symptoms was higher in men (67%) than women (50%) (p = 0.001). the prevalence of anxiety and depression symptoms was higher in women (56% and 63%, respectively) than in men (55% and 48%, respectively) (p = 0.005 and p = 0.002, respectively). there was a significant relationship between distraction and adult adhd (p < 0.001), anxiety (p < 0.001), and depression (p < 0.001).conclusion: the prevalence of distraction among students was notable and was related to the symptoms of depression, anxiety, and adhd disorders in adults. due to the low frequency of dissociative symptoms (4 people), more studies are needed to investigate the relationship between distraction and dissociative disorders.