ارزیابی تغییرات آناتومیک و دزیمتریک تومور و ارگان‌های در معرض خطر در طول پرتودرمانی با دستگاه توموتراپی برای تومورهای مغزی و بررسی ضرورت پرتودرمانی تطبیقی

مقدمه: در مورد تغییرات آناتومیکی و دزیمتریک در طول پرتودرمانی تومورهای مغزی، نظرات متفاوتی وجود دارد. هدف از این مطالعه، ارزیابی تغییرات آناتومیک و دزیمتریک تومور و ارگان‌های در معرض خطر در طول پرتودرمانی و ارزیابی میزان ضرورت انجام پرتودرمانی تطبیقی (adaptive radiotion therapy) art بود.روش‌ها: این مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی بود که بر روی 44 نفر از بیماران مبتلا به تومورهای مغزی که با توموتراپی مارپیچی درمان شده بودند انجام شد. تفاوت‌های بین حجم و دوز ptv و oarها در مرحله طراحی درمان، اولین و آخرین جلسه‌ی درمان بدست آمدند. تفاوت بین دوزهای واقعی تجمعی در آخرین جلسه و دوزهای طراحی شده جهت ارزیابی میزان ضرورت art استفاده شد.یافته‌ها: حداکثر 9.09 درصد از کل بیماران مبتلا به تومورهای مغزی در اثر تغییرات آناتومیک حین پرتودرمانی، بعضی از oarهای آن‌ها (ساقه مغز) دوز بیش از حد تحمل دریافت نمودند و نیاز به art داشتند. حدود 20/45 درصد از آنها به دلیل نزدیکی oarهای آن‌ها به تومور در همان مرحله طراحی درمان، بالاتر از حد تحمل بافت دوز دریافت می نمودند و تغییرات حجم و دوز در حین پرتودرمانی باعث این دریافت دوز بیش از حد تحمل نشده بود.نتیجه‌گیری: با در نظر گرفتن اینکه تغییرات آناتومیکی به چه میزان منجر به این شده که هر ارگان، دوز بیش از حد تحمل خود دریافت نماید، درصد کمی از بیماران به استفاده از art نیاز داشتند. از طرفی کاهش بازه‌ی زمانی بین شبیه‌سازی و اولین جلسه‌ی درمان می‌تواند نقش مهم‌تری در کاهش تفاوت‌ها در مراحل پرتودرمانی داشته باشد.

evaluation of anatomical and dosimetric changes in the tumor and organs at risk during radiotherapy with a tomotherapy device for brain tumors and investigation of the necessity of adaptive radiation therapy

background: there are different opinions about anatomical and dosimetric changes during radiotherapy of brain tumors. the aim of this study was to evaluate anatomical and dosimetric changes of the tumor and organs at risk (oars) during radiotherapy and to assess the necessity of adaptive radiotion therapy (art).methods: this cross-sectional descriptive-analytic study was conducted on 44 patients with brain tumors treated with helical tomotherapy. differences in planning target volume (ptv) and oars’ volume and dose were obtained at the treatment planning stage, the first and last treatment fractions. the difference between the actual cumulative doses at the last fraction and the initial planned doses was used to evaluate art necessity.findings: up to 9.09% of all patients with brain tumors received an overdose to some of their oars (brainstem) due to anatomical changes during radiotherapy and required art. about 20.45% of all patients received a dose above the tissue tolerance level due to the proximity of their oars to the tumor at the treatment planning stage, and the volume and dose changes during radiotherapy did not cause this overdose.conclusion: considering how much anatomical changes lead to each organ receiving a dose that exceeds its tolerance, a small percentage of patients needed art. on the other hand, reducing the time interval between simulation and the first treatment session could play a more significant role in reducing differences during radiotherapy stages.