ارتباط فشار دی‌اکسید کربن انتهای بازدمی با بروز و شدت تهوع و استفراغ پس از بیهوشی عمومی در اعمال کوله سیستکتومی لاپاروسکوپیک

مقدمه: با توجه به شکایت برخی بیماران برای بروز تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی و نقش سطح دی‌اکسید کربن انتهای بازدمی در آن، این مطالعه با هدف تعیین تاثیر دو سطح مختلف دی‌اکسید کربن انتهای بازدمی بر روی بروز و شدت تهوع و استفراغ بعد از عمل بیماران لاپاروسکوپی کوله سیستکتومی انجام شد.روش‌ها: در این مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی، 88 بیمار 18 تا 65 سال به صورت اتفاقی در دو گروه توزیع شدند. در گروه اول، میزان دی‌اکسید کربن انتهای بازدمی در محدوده‌ی 35-40 میلی‌متر جیوه و در گروه دوم، در محدوده‌ی 40-45 میلی‌متر جیوه حفظ شد. میزان بروز تهوع و استفراغ در زمان ریکاوری 2، 4، 6 ساعت بعد از عمل بین دو گروه مقایسه شد. جهت تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آمار استنباطی در سطح خطای 5 درصد استفاده شد.یافته‌ها: توزیع فراوانی بروز ponv و تعداد دفعات استفراغ در هر دو گروه کاهش غیر معناداری داشت. بروز ponv در گروه اول از 34 درصد به 4/6 درصد در گروه دوم از 40/9 درصد به 6/8 درصد، در مدت زمان شش ساعت پس از جراحی رسید. تعداد دفعات استفراغ نیز از 29/5 درصد در گروه اول به 4/5 درصد و در گروه دوم از 31/8 درصد به 6/8 درصد رسید. در تمام موارد اختلاف بین دو گروه از نظر آماری معنی‌دار نبود.نتیجه‌گیری: از آنجا که دی‌اکسید انتهای بازدمی در محدوده‌ی 35 تا 45 میلی‌متر جیوه، تاثیری بر تهوع و استفراغ بیماران تحت عمل جراحی لاپاروسکوپی کوله سیستکتومی با بیهوشی عمومی نداشت؛ مطالعات بیشتر در این زمینه نیاز است.

the relationship between end tidal volume carbon dioxide pressure and the incidence and severity of nausea and vomiting after general anesthesia in laparoscopic cholecystectomy

background: considering the complaints of some patients regarding the incidence of postoperative nausea and vomiting (ponv) after surgery and the role of end-tidal carbon dioxide levels, this study aimed to determine the effect of two different levels of end tidal carbon dioxide pressure on the incidence and severity of ponv in patients undergoing laparoscopic cholecystectomy under general anesthesia.methods: in this clinical trial study, 88 patients aged 18–65 years were randomly divided into two groups. in the first group, end-tidal co₂ pressure was maintained at 35–40 mmhg, and in the second group, at 40–45 mmhg. the incidence of nausea and vomiting was compared between the two groups at 2, 4, and 6 hours postoperatively in the recovery room. data were analyzed using inferential statistical tests with a significance level of 5%. findings: the frequency distribution of ponv and the number of vomiting episodes decreased non-significantly in both groups. the incidence of ponv in the first group decreased from 34% to 4.6% and in the second group from 40.9% to 6.8% within six hours after surgery. the frequency of vomiting decreased from 29.5% to 4.5% in the first group and from 31.8% to 6.8% in the second group. in all cases the difference between the two groups was not statistically significant.conclusion: since end-tidal co₂ in the range of 35–45 mmhg had no effect on nausea and vomiting in patients undergoing lc under general anesthesia, further studies in this field are needed.