تاثیر تمرین تناوبی با شدت بالا و روزه‌داری متناوب بر sirt1/pgc-1α بافت کبد در رت های نر تحت رژیم غذایی پرچرب و پرفروکتوز

مقدمه: هدف از مطالعه‌ی حاضر، بررسی تاثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (high-intensity interval training) hiit و روزه‌داری متناوب (intermittent fasting) adf بر بیوژنز میتوکندری کبد در رت‌های نر تحت رژیم غذایی پرچرب و پرفروکتوز (hfd+hf) می‌باشد.روش‌ها: 30 سر رت نر، نژاد اسپراگ‌-دولی (8 هفته‌ای)، به‌طور تصادفی به پنج گروه تقسیم شدند: رژیم غذایی استاندارد (nd)، رژیم غذایی پرچرب و پرفروکتوز (hfd+hf)، رژیم غذایی پرچرب و پرفروکتوز همراه با تمرین ورزشی (hfd+hf+hiit)، رژیم غذایی پرچرب و پرفروکتوز همراه با روزه‌داری متناوب (hfd+hf+adf) و رژیم غذایی پرچرب و پرفروکتوز همراه با تمرین ورزشی و روزه‌داری متناوب (hfd+hf+hiit+adf). پروتکل hiit (5 روز در هفته) و رژیم adf (یک روز در میان خوردن و ناشتایی) به مدت 12 هفته اجرا شدند. مقادیر پروتئینی pgc-1α و sirt1 در بافت کبد با روش وسترن بلات اندازه‌گیری شد.یافته‌ها: رژیم غذایی پرچرب و پرفروکتوز منجر به کاهش معنی‌داری در مقادیر پروتئینی pgc-1α و sirt1 کبدی نسبت به nd شد (0/001 > p). همچنین، هر سه گروه hfd+hf+adf، hfd+hf+hiit و hfd+hf+hiit+adf افزایش معنی‌داری در pgc-1α نسبت به گروه hfd+hf نشان دادند (0/05 > p). همچنین، دو گروه hfd+hf+adf وhfd+hf+hiit+adf  منجر به افزایش معنی‌داری در sirt1 نسبت به گروه hfd+hf شد (0/05 > p). همچنین، گروه hfd+hf+hiit+adf افزایش معنی‌داری را در sirt1 نسبت به هر کدام از گروه‌ها به تنهایی hfd+hf+adf و hfd+hf+hiit نشان داد (0/05 > p).نتیجه‌گیری: ترکیب hiit و روزه‌داری می‌تواند به‌طور موثری منجر افزایش بیوژنز میتوکندری شود و احتمالاً با افزایش عملکرد میتوکندری می‌تواند اثرات منفی رژیم پرچرب و پرفروکتوز را معکوس کند و راهبرد موثرتری برای بهبود محتوی چربی کبد باشد.

the effect of high intensity interval training and intermittent fasting on sirt1/pgc-1α of liver tissue in rat fed with a high-fat and high-fructose diet

background: the aim of the present study was to investigate the effect of high-intensity interval training (hiit) and intermittent fasting (adf) on liver mitochondrial biogenesis in male rats fed a high-fat, high-fructose diet (hfd+hf).methods: thirty male sprague-dawley rats (8 weeks old) were randomly divided into five groups: standard diet (nd), high-fat and high-fructose diet (hfd+hf), high-fat and high-fructose diet with exercise (hfd+hf+hiit), high-fat and high-fructose diet with intermittent fasting (hfd+hf+adf), and high-fat and high-fructose diet with exercise and intermittent fasting (hfd+hf+hiit+adf). the hiit protocol (5 days per week) and the adf diet (every other day eating and fasting) were performed for 12 weeks. the protein levels of pgc-1α and sirt1 in liver tissue were measured by western blotting.findings: high-fat and high-fructose diet resulted in a significant decrease in hepatic pgc-1α and sirt1 protein levels compared to nd (p<0.001). also, all three groups hfd+hf+adf, hfd+hf+hiit and hfd+hf+hiit+adf showed a significant increase in pgc-1α compared to the hfd+hf group (p<0.05). also, the two groups hfd+hf+adf and hfd+hf+hiit+adf resulted in a significant increase in sirt1 compared to the hfd+hf group (p<0.05). also, the hfd+hf+hiit+adf group showed a significant increase in sirt1 compared to each of the groups hfd+hf+adf and hfd+hf+hiit alone (p<0.05).conclusion: the combination of hiit and adf can effectively increase mitochondrial biogenesis and possibly reverse the negative effects of a high-fat, high-fructose diet by improving mitochondrial function and be a more effective strategy for improving liver fat content.