تاثیر تمرین تناوبی شدید کم‌حجم نظارت‌شده و نظارت‌نشده بر برخی شاخص‌های متابولیک و آتروژنیک در مردان مبتلا به دیابت نوع دو

مقدمه: فعالیت بدنی و تمرینات ورزشی به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از مدیریت و کنترل متابولیک و عوامل قلبی- ‌عروقی در دیابت نوع دو شناخته می‌شود. هدف از مطالعه‌ی حاضر، مقایسه‌ی تاثیر تمرین تناوبی شدید کم‌حجم نظارت‌شده و نظارت‌نشده بر برخی شاخص‌های متابولیک و آتروژنیک در مردان مبتلا به دیابت نوع دو بود.روش‌ها: در این مطالعه‌ی نیمه‌تجربی، 30 مرد مبتلا به دیابت نوع دو به صورت تصادفی در سه گروه مساوی (10 نفر) تمرین تناوبی شدید کم‌حجم نظارت‌شده، تمرین تناوبی شدید کم‌حجم نظارت‌نشده و کنترل تقسیم شدند. آزمودنی‌های گروه‌‌های تجربی سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته به اجرای تمرینات تناوبی شدید کم حجم پرداختند. قبل و پس از مداخله، جهت اندازه‌گیری گلوکز ناشتا، پروفایل لیپیدی به منظور محاسبه‌ی شاخص آتروژنیک پلاسما، شاخص خطر کاستلی و ضریب آتروژنیک از آزمودنی‌ها نمونه‌های خونی به عمل آمد. از آزمون تحلیل کواریانس، آزمون تعقیبی lsd و سطح معنی‌داری 0.05>p جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده شد.یافته‌ها: بعد از هشت هفته، توده‌ی چربی بدن (0/01 = p)، گلوکز ناشتا (0/01 = p)، کلسترول تام (0/01 = p)، تری‌گلیسرید (0/01 = p) و شاخص آتروژنیک پلاسما (0/01 = p) در گروه تمرین تناوبی شدید کم‌حجم نظارت‌شده در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی‌داری کاهش یافت. تغییر معنی‌داری در وزن بدن (0/08 = p)، شاخص توده‌ی ‌بدنی (0/06 = p)، شاخص خطر کاستلی (0/08 = p)، ضریب آتروژنیک (0/08 = p)، کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم (0/71 = p) و کلسترول لیپوپروتئین با چگالی بالا (0/22 = p) بین گروه‌ها مشاهده نشد.نتیجه‌گیری: مطالعه‌ی حاضر نشان داد که تمرین تناوبی شدید کم‌حجم بصورت نظارت‌شده می‌تواند با صرفه‌جویی در مدت زمان تمرین منجر بهبود معنادار شاخص‌های متابولیکی و قلبی‌عروقی در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو گردد. اما این میزان بهبود در تمرینات نظارت‌نشده مشاهده نمی‌شود.

the effect of supervised and unsupervised low-intensity interval training on some metabolic and atherogenic indices in men with type 2 diabetes

background: physical activity and exercise training are recognized as an integral part of the management and control of metabolic and cardiovascular factors in type 2 diabetes. the aim of the present study was to compare the effects of supervised and unsupervised low-volume high-intensity interval training on some metabolic indices, cardiovascular risk factors, and atherogenic indices in men with type 2 diabetes.methods: in this semi-experimental study, 30 men with type 2 diabetes were randomly divided into three equal groups (n =10 each): supervised low-volume high-intensity interval training, unsupervised low-volume high-intensity interval training, and control. the subjects in the experimental groups performed high-intensity interval training three sessions per week for eight weeks. before and after the intervention, blood samples were taken from the subjects to measure fasting glucose, lipid profile to calculate the atherogenic index of plasma, castelli risk index, and atherogenic coefficient. analysis of covariance, lsd post hoc test, and a significance level of p < 0.05 were used for data analysis.findings: after eight weeks, body fat mass (p = 0.01), fasting glucose (p = 0.00), total cholesterol (p = 0.01), triglycerides (p = 0.01), and the atherogenic index of plasma (p = 0.01) were significantly reduced in the supervised low-intensity interval training group compared with the control group. no significant changes were observed in body weight (p = 0.08), body mass index (p = 0.06), castelli risk index (p = 0.08), atherogenic index (p = 0.08), low-density lipoprotein cholesterol (p = 0.71), and high-density lipoprotein cholesterol (p = 0.22) between the groups.conclusion: the present study showed that supervised low-volume high-intensity interval training can lead to significant improvement in metabolic and cardiovascular indices in patients with type 2 diabetes by saving training time. however, this level of improvement was not observed with unsupervised training.