تعیین اثربخشی راند بالینی فراگیران رده‌های مختلف پزشکی با استفاده از مدل‌های آموزش بالینی: یک مطالعه‌ی نیمه تجربی

مقدمه: آموزش بالینی، یکی از اجزاء مهم برنامه‌ریزی آموزشی دانشجویان رشته‌ی پزشکی است. بخش مهمی از آموزش بالینی در راندهای بالینی انجام می‌شود. این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی راندهای بالینی با استفاده از مدل‌های آموزش بالینی در دانشجویان رشته‌ی پزشکی اجرا شد.روش‌ها: این مطالعه‌ی نیمه تجربی به صورت تک گروهی با مشارکت 37 نفر از دانشجویان و 8 نفر از اساتید بالینی که به صورت سرشماری انتخاب شدند در بیمارستان افضلی پور دانشگاه علوم پزشکی کرمان انجام شد. چهار مدل نظارتی، نمایشی، گزارش‌دهی و تقسیم کار طراحی و مداخله‌ی آموزشی در روتیشن‌های اعصاب، غدد و نوزادان بخش اطفال اجرا شد. اثربخشی مداخله با آزمون قبل و بعد بررسی و دیدگاه مشارکت‌کنندگان با مصاحبه‌های نیمه ساختار یافته کسب گردید. داده‌های کمی با استفاده از آزمون‌های wilcoxon، mann-whitney و kruskal-wallis و داده‌های کیفی با استفاده از روش تحلیل محتوایی از نوع قراردادی انجام شد.یافته‌ها: اختلاف معنی‌دار از نظر آماری بین نمرات قبل (9/08 ± 74/4) و بعد از مداخله (9/01 ± 87/2) وجود داشت (4/135- = z، 0/0001 > p) (با اندازه‌ی اثر تقریباً بزرگ 0/48 = ‌r). یافته‌های کیفی مزیت های روش جدید آموزش (11 طبقه)، معایب روش جدید (4 طبقه) و فاکتورهای تاثیرگذار در اجرای مدل‌های آموزشی (4 طبقه) را مشخص ساخت.نتیجه‌گیری: روش جدید آموزش با شکل‌دهی گروه‌های کوچک می‌تواند منجر به یادگیری از همتا، تقویت مهارت کار تیمی، توسعه مهارت‌های یادگیری خود محور، ایجاد انگیزه و رغبت، یادگیری عمیق و نسبتاً پایدار و تقویت تفکر و استدلال بالینی شود.

assessing the efficacy of clinical rounds for medical learners at different educational levels using clinical training models: a quasi-experimental study

background: clinical education is a fundamental component of medical students’ training curricula. a significant portion of clinical learning occurs during bedside rounds. the objective of this study was to evaluate the efficacy of clinical rounds using various clinical education models among medical students.methods: this single-group quasi-experimental study included 37 medical students and 8 clinical instructors, selected via census sampling, at afzalipour hospital, kerman university of medical sciences. the research employed four educational models: the supervision model, the demonstration model, the report-back model, and the division model, implemented during pediatric rotations (neurology, endocrinology, and neonatology). to evaluate the intervention’s effectiveness, participants completed pre- and post-test surveys and provided insights through semi-structured interviews. quantitative data were analyzed using the wilcoxon, mann-whitney u, and kruskal-wallis tests, while qualitative data were examined through conventional content analysis.findings: findings revealed a significant difference between pre-test (74.4 ± 9.08) and post-test (87.2 ± 9.01) scores (z = -4.135, p < 0.0001, with a substantial effect size of r = 0.48). qualitative analysis highlighted benefits (11 categories) and drawbacks (4 categories) of the new educational approach, as well as factors influencing the implementation of educational models (4 categories).conclusion: the new small-group teaching approach promoted peer learning, enhanced teamwork and self-directed learning skills, increased motivation, facilitated deep and sustained knowledge retention, and improved clinical reasoning and critical thinking abilities.