بررسی فراوانی اینتگرون 1، 2 و تشکیل بیوفیلم در جدایه‌های بالینی سودوموناس آئروژینوزا شهر تهران

مقدمه: سودوموناس آئروژینوزا، یکی از باکتری‌های مهم در ایجاد طیف گسترده‌ای از عفونت‌ها می‌باشد.گسترش شیوع مقاومت آنتی‌بیوتیک در میان آنها نگران‌کننده بوده و اینتگرون‌ها در کنار تشکیل بیوفیلم از عوامل مهم افزایش بروز مقاومت آنتی‌بیوتیک در آنها هستند. در مطالعه‌ی حاضر، فراوانی اینتگرون‌های کلاس 1، 2 و تشکیل بیوفیلم در بین جدایه‌های بالینی سودوموناس آئروژینوزا در شهر تهران بررسی گردید.روش‌ها: در این مطالعه، 100 ایزوله بالینی سودوموناس آئروژینوزا جداسازی شد. نمونه‌ها از نظر کشت میکروبی و بیوشیمیایی بررسی و تایید مولکولی با pcr برای ژن‌های oprl انجام و حضور اینتگرون‌های کلاس 1 و 2 بررسی شد.یافته‌ها: شیوع اینتگرون کلاس 1 و 2 به ترتیب 47 و 8 درصد بود. اینتگرون 1 و 2 بطور معنی‌داری در بیوفیلم شدید و متوسط بیشتر از موارد ضعیف بودند (0.05 > p). از 33 نمونه با بیوفیلم قوی 90.9 درصد نمونه‌ها دارای ژن اینتگرون 1 بودند. نتایج نشان داد که ژن اینتگرون 1 بطور معنی‌داری در نمونه‌های با مقاومت دارویی چندگانه (multiple drug resistance) mdr بیشتر از نمونه‌های فاقد mdr بود (0.05 > p).نتیجه‌گیری: ارتباط بین تشکیل بیوفیلم و حضور اینتگرون‌ها نشان‌دهندهی‌ نقش این عوامل در ایجاد مقاومت آنتی‌بیوتیکی بوده و حضور اینتگرون‌های 1 و 2 در سویه‌های بالینی می‌تواند ریسک انتقال ژن‌های مقاومت دارویی را افزایش دهد.

evaluation of the prevalence of integron 1, 2 and biofilm formation in clinical isolates of pseudomonas aeruginosa in tehran

background: pseudomonas aeruginosa is a significant bacterium responsible for various infections. the increasing spread of antibiotic resistance in these bacteria is concerning. key factors contributing to the rise in antibiotic resistance include the presence of integrons and the ability to form biofilms. the current study investigated the abundance of class 1 and 2 integrons and biofilm formation among clinical isolates of pseudomonas aeruginosa in tehran, iran.methods: in this study, 100 clinical isolates of pseudomonas aeruginosa were isolated. the samples were examined in terms of microbial and biochemical culture, molecular confirmation was done by pcr for oprl genes and the presence of class 1 and 2 integrons was checked. the significance of variables was checked with the p-value.findings: the prevalence of integron class 1 and 2 was 47% and 8%, respectively. integron 1 and 2 were significantly higher in severe and moderate biofilm than in weak cases (p < 0.05). out of 33 samples with strong biofilm, 90.9% of samples had the integron one gene. the results showed that the integron one gene was significantly higher in multiple drug resistance (mdr) samples than in non-mdr samples (p < 0.05).conclusion: the relationship between biofilm formation and the presence of integrons shows the role of these factors in creating antibiotic resistance, and the presence of integrons 1 and 2 in clinical strains can increase the risk of drug resistance gene transmission.