بررسی مقایسه‌ای تاثیر تجویز پیش‌داروهای زولپیدم و پرومتازین بر بی‌قراری، تسکین و اختلالات شناختی، قبل و بعد از عمل جراحی پیوند عروق کرونر قلب

مقدمه: کنترل بی‌قراری و آرامش و درد بیماران قبل و بعد از عمل بای‌پس عروق کرونر قلب مقوله‌ی حایز اهمیتی است؛ چرا که عدم کنترل درد و بی‌قراری، می‌تواند موجب عوارض شدید و حتی غیر قابل جبران شود. با توجه به این که مطالعه‌ای جهت مقایسه‌ی اثرات دو داروی زولپیدم و پرومتازین به عنوان پیش‌دارو در بی‌قراری، تسکین و اختلالات شناختی، قبل و بعد از عمل جراحی پیوند عروق کرونر قلب انجام نشده بود، مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی اثرات این دو دارو و مقایسه‌ی آن‌ها با یکدیگر انجام شد.روش‌ها: این مطالعه، یک مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی دو سو کور بود که بر روی 85 نفر از بیماران تحت عمل بای‌پس عروق کرونر قلب با محدوده‌ی سنی 70-40 سال، انجام شد. افراد مورد مطالعه، در دو گروه دریافت کننده‌ی زولپیدم و گروه دریافت کننده‌ی پرومتازین تقسیم شدند. تغییرات همودینامیک، آنالیز خون شریانی، مقیاس تسکین و بی‌قراری (sas یا sedation-agitation scale) و نیز آزمون کشیدن ساعت (cdt یا clock drawing test) قبل از عمل بای‌پس، در بخش مراقبت‌های ویژه و موقع ترخیص در دو گروه بررسی شد.یافته‌ها: از نظر مقیاس تسکین و بی‌قراری در گروه زولپیدم بیماران آرامش بیشتری نسبت به گروه پرومتازین داشته‌اند و تفاوت از نظر مقیاس تسکین و بی‌قراری قبل از عمل در دو گروه معنی‌دار بود (0.019 = p). در آزمون کشیدن ساعت قبل از عمل، بیماران در گروه زولپیدم امتیاز بیشتری نسبت به گروه پرومتازین کسب کردند که این اختلاف از نظر آماری معنی‌دار بود (0.043 = p).نتیجه‌گیری: بیمارانی که زولپیدم دریافت کردند، نسبت به گروه پرومتازین، قبل از عمل آرامش بیشتر داشتند و اختلال شناختی در آن‌ها کمتر بود.