بررسی پلی‌مورفیسم پروموتر ژن اینترلوکین 10 (819c/t) در بیماران با عفونت مزمن هپاتیت b

مقدمه: عفونت هپاتیت b به لحاظ اپیدمیولوژیکی یک معضل عمده به حساب می‌آید. نتایج بالینی عفونت با ویروس هپاتیت b بین افراد مختلف، از پاک‌سازی خود به ‌خود ویروس از بدن تا هپاتیت مزمن، متفاوت است. این تنوع، می‌تواند به دلیل واریاسیون در ژن‌های کد کننده‌ی سیتوکاین‌ها باشد. تصور می‌شود اینترلوکین 10 (interleukin-10)، به عنوان یک سیتوکاین ضد التهابی بر حساسیت به عفونت هپاتیت b اثرگذار باشد. این مطالعه، با هدف بررسی نقش پلی‌مورفیسم تک نوکلئوتیدی -819c/t (rs1800871) پروموتر ژن اینترلوکین 10 به عنوان نشانگر برای پیش‌آگهی از استعداد ابتلا به عفونت مزمن هپاتیت b انجام گرفت.روش‌ها: از 122 نفر که نتیجه‌ی آزمایش enzyme-linked immunosorbent assay (elisa) آن‌ها برای عفونت هپاتیت b مثبت شده بود (گروه مورد)، نمونه‌ی خون دریافت شد. 138 فرد سالم نیز گروه شاهد را تشکیل دادند. برای بررسی پلی‌مورفیسم و تعیین ژنوتیپ، از روش واکنش زنجیره‌ی پلیمراز- پلی‌مورفیسم طول قطعه‌ی محدود (polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism یا pcr-rflp) استفاده شد.یافته‌ها: نتایج بیانگر فراوانی بالاتر ژنوتیپ ct در مبتلایان به هپاتیت b (50/8 درصد)، در مقایسه با افراد شاهد (32/6 درصد) بود. اختلاف معنی‌داری به لحاظ آماری در فراوانی ژنوتیپی (0/007 = p) و آللی (0/018= p) پلی‌مورفیسم تک نوکلئوتیدی -819c/t پروموتر ژن اینترلوکین 10 بین گروه مورد (مبتلایان به هپاتیت b) و گروه شاهد مشاهده شد.نتیجه‌گیری: پلی‌مورفیسم -819c/t اینترلوکین 10 می‌تواند با عفونت مزمن هپاتیت b مرتبط باشد و این پلی‌مورفیسم را شاید بتوان به عنوان عامل احتمالی پیش‌آگهی از پیشرفت عفونت مزمن هپاتیت b در نظر گرفت.