اثرات ویتامین b12 بر یادگیری و حافظه‌ی فضایی در مدل بیماری آلزایمر موش‌های صحرایی نر بالغ

مقدمه: ویتامین b12 یک ویتامین محلول در آب می‌باشد که اثرات مثبت آن بر شناخت، به تایید رسیده است. مطالعه‌ی حاضر، با هدف بررسی تاثیر ویتامین b12 بر اختلال یادگیری و حافظه‌ی فضایی در مدل بیماری آلزایمر با تخریب الکتریکی هسته‌ی قاعده‌ای مگنوسلولاریس (nucleus basalis magnocellularis یا nbm) انجام شد.روش‌ها: در این مطالعه، 49 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد wistar به هفت گروه کنترل، شاهد تخریب (ورود الکترود به nbm بدون القای جریان الکتریکی)، تخریب (تخریب الکتریکی دو طرفه‌ی nbm)، حلال (تخریب + سالین 2/0 میلی‌لیتر) و تخریب + ویتامین b12 در مقادیر 5، 10 و 15 میلی‌گرم/کیلوگرم تقسیم شدند. یک هفته بعد، موش‌های صحرایی به مدت 5 روز با دستگاه ماز y شکل آموزش دیدند. 25 روز بعد از آموزش، آزمون فراخوانی حافظه برای ارزیابی حافظه‌ی بلند مدت انجام گرفت.یافته‌ها: تخریب دو طرفه‌ی nbm منجر به کاهش یادگیری فضایی در مقایسه با گروه‌های کنترل و شاهد تخریب گردید (0/001 > p). در گروه حلال در مقایسه با گروه تخریب، هیچ تغییری در یادگیری فضایی مشاهده نگردید. همچنین، درمان با ویتامین b12 در گروه‌های تخریب + 10 میلی‌گرم/کیلوگرم ویتامین b12 (0/050 > p) و تخریب + 15 میلی‌گرم/کیلوگرم ویتامین b12 (0/010 > p)، موجب افزایش معنی‌دار در یادگیری فضایی گردید. علاوه بر این، بین نتایج روز 5 آموزش و آزمون فراخوانی حافظه‌ی روز 30 تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد.نتیجه‌گیری: تخریب دو طرفه‌ی nbm موجب اختلال یادگیری فضایی در موش‌های صحرایی می‌گردد، اما ویتامین b12 موجب بهبود یادگیری در این حیوانات گردید