ارتباط نشانه‌های بالینی و ژنوتایپ ژیاردیا دئودنالیس در بیماران مبتلا به ژیاردیازیس شهر کرمان

مقدمه: ژیاردیازیس بیماری انگلی انسان بوده که عامل آن تک‌یاخته تاژکداری به نام ژیاردیا دئودنالیس (ژیاردیا لامبلیا) می‌باشد. ژیاردیا یکی از شایع‌ترین عوامل اسهال در انسان و هم‌چنین انگل شایع تعدادی از مهره‌داران می‌باشد. بررسی ژنوتایپی این تک‌یاخته در بیماران مبتلا به ژیاردیاژیس و علایم بالینی آنها از اهداف این مطالعه بوده است. روش: در این مطالعه در مجموع تعداد 352 نمونه مدفوع از بیماران مبتلا به ژیاردیازیس از مراکز درمانی واقع در شهر کرمان با استفاده از روش فرمالین – اتر، مورد آزمایش قرار گرفت. در 30 نمونه مدفوع با تعداد مناسب کیست ژیاردیا، ابتدا تخلیص dna، سپس تعیین ژنوتایپ به روش pcr-rflp بر روی توالی ژن گلوتامات دهیدروژناز(gdh) انجام گرفت. دادههای مربوط به علایم بالینی بیماران از طریق پرسش‌نامه تهیه و ارتباط آن با نتایج مولکولی مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: در 352 بیمار مبتلا به ژیاردیازیس بیشترین میزان آلودگی در سنین 12-0 سال بود که در مقایسه با گروه‌های سنی بالاتر اختلاف معنی‌داری را نشان می‌داد (0001.0>p). در این بیماران شایع‌ترین علایم بالینی درد شکمی (7.71%)، اسهال ( 69 %)، کرامپ شکمی (1.54%) و کمترین علامت بی‌حالی (4.20%) و تب (1.16%) بود. بررسی ژنوتایپی 30 نمونه از بیماران مبتلا به ژیاردیازیس به‌ترتیب 18 نمونه (60%) را گروه all، 5 نمونه (6.16%) را گروه al و 7 نمونه (4.23%) را گروه blll نشان داد. در این بیماران بین علایم بالینی اسهال، درد شکمی و تهوع و ژنوتایپ‌ انگل ارتباط معنی‌داری مشاهده گردید (05.0>p). نتیجه‌گیری: فراوانی ژیاردیازیس بیشتر در سنین زیر 12 سال بود، اما علایم بالینی در سنین مختلف و جنس مذکر و مونث تقریباً یکسان بود. بین گروه ژنوتایپی a و اسهال ملایم و متناوب و بین گروه b و اسهال پایدار همبستگی دیده شد.