تاثیر وجود تاندون پالماریس لانگوس و یا فلکسور سطحی پنجم بر سطح مقطع عصب مدین؛ یک مطالعه تحلیلی- مقطعی با کمک سونوگرافی

مقدمه: در سال‌های اخیر سونوگرافی به عنوان یک روش غیر تهاجمی برای تشخیص سندرم تونل کارپ (carpal tunnel) مورد توجه بسیار قرار گرفته است. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر واریاسیون‌های طبیعی آناتومیک وجود یا عدم وجود تاندون‌های پالماریس لانگوس (palmaris longus tendon) و عملکردی بودن فلکسور سطحی پنجم بر یافته سونوگرافیک سطح مقطع عصب مدین (median) در مچ دست افراد سالم بود. روش: در این مطالعه مقطعی- تحلیلی، 93 داوطلب که علایمی از بیماری تونل کارپ نداشتند برای تعیین وجود یا عدم وجود تاندون‌های فوق در هر دو مچ دست و بررسی سونوگرافیک برای تعیین سطح مقطع عصب مدین در آستانه ورود به کانال، مورد بررسی بالینی قرار گرفتند. یافته‌ها: از 186 مچ دست که مورد مطالعه قرار گرفتند، 22 دست (82.11 درصد) فاقد تاندون پالماریس بودند و فلکسور سطحی در 8 دست (30.4 درصد) وجود نداشت. سطح مقطع عصب مدین در دست‌های فاقد پالماریس به‌‌طور معنی‌داری کمتر از دست‌های دارای آن بود (025.0= p)؛ در حالی که اختلاف سطح مقطع عصب بر حسب وجود یا عدم وجود تاندون فلکسور سطحی پنجم معنی‌دار نبود (324.0 = p). نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج مطالعه فعلی به‌نظر می‌رسد که سطح مقطع عصب مدین به عنوان یک یافته سونوگرافیک احتمالاً تحت تاثیر وجود یا عدم وجود تاندون پالماریس لانگوس است؛ به‌‌طوری که دست‌های دارای تاندون سطح مقطع بزرگ‌تری دارند. همچنین به نظر می‌رسد که این یافته سونوگرافیک متاثر از عملکردی بودن یا نبودن فلکسور سطحی پنجم نباشد.