بررسی بیان متالوپروتئیناز 9 و CD31 از طریق رنگ‌آمیزی ایمونوهیستوشیمی در سرطان مهاجم داکتال پستان

مقدمه: مطالعه حاضر به منظور بررسی روابط احتمالی بین سلول‌های استرومایی (فیبروبلاست یا میوفیبروبلاست) با تمرکز بر بیان متالوپروتئیناز 9 (9-matrix metalloproteinase یا mmp9) و آنتی‌ژن‌های آنژیوژنز cd31 و cd34 در طی روند تغییرات هیپرپلاستیک به پیش سرطان و سرطان مهاجم پستان انجام شد. روش: در این مطالعه 50 بیمار مبتلا به سرطان مهاجم داکتال پستان که ماستکتومی و یا بیوپسی شده بودند با رنگ‌آمیزی ihc (immunohistochemistry) برای بیان mmp9 و cd31 بررسی شدند. کلیه داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری spss نسخه 20 تجزیه و تحلیل گردید. سطح معنی‌داری در همه آزمون‌ها 05.0p< در نظر گرفته شد. در نهایت مقایسه‌ای با عوامل موثر موجود در «بانک اطلاعات سرطان پستان» به عمل آمد. یافته‌ها: فراوانی بروز mmp9 در نواحی پیش سرطانی طبیعی و سرطان مهاجم معنی‌دار بود (001.0=p). شدت بروز mmp9 در نواحی سرطانی نسبت به پیش سرطانی قوی‌تر بیان شد. بین بیان mmp9 و cd31 در مرحله دوم در نواحی مهاجم رابطه معنی‌داری دیده شد. میانگین بیان cd31 در سیر پیشرفت بیماری از نواحی پیش سرطانی به طرف سرطانی به‌‌طور معنی‌داری افزایش یافت. به عبارت دیگر، گسترش تومور با افزایش پرولیفراسیون عروق همراه بود (001.0p<). نتیجه‌گیری: فراوانی و شدت بیان mmp9 با پیشرفت تومور پستان افزایش می‌یابد. بروز mmp9 بر اساس سن بیمار، تعداد گره‌های لنفی درگیر و یا اندازه توده در هیچ یک از مراحل پیشرفت بیماری تفاوتی نداشت. به عبارت دیگر، بین بروز mmp9 با تعداد لنف گره درگیر و اندازه تومور رابطه‌ای مشاهده نشد. در این مطالعه مشخص گردید که میانگین بیان cd31 در سیر تغییرات هیپرپلاستیک به din (ductal intraepithelial neoplasia)، سرطان مجرایی درجا (ductal carcinoma in situ یا dcis) و در نهایت سرطان مهاجم به‌‌طور معنی‌داری افزایش می‌یابد. گسترش تومور با افزایش پرولیفراسیون عروق همراه است، ولی بین cd34 مناطق din و dcis با نواحی طبیعی کاهش شدیدی مشاهده شد؛ اگر چه در نواحی مهاجم افزایش کمی وجود داشت. به نظر می‌رسد مسیر تغییرات اپی‌تلیال هیپرپلازی به سوی dcis و سرطان مهاجم پیچیده‌تر از آن باشد که یک روند خطی تصور شود.