بررسی ارتباط پلی مورفیسم rs763780 در ژن il-17 با عفونت مزمن هپاتیت b در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان طالقانی تهران

چکیده زمینه و هدف: هپاتیت b ویروسی یکی از بیماری های عفونی شایع می باشد که میتواند منجر به سیروز کبدی و هپاتوسلولار کارسینوما شود. تحقیقات جدید نشان می دهند که بین پلی مورفیسم تک نوکلیوتیدی اینترلوکین 17 و بیماری های التهابی ارتباط وجود دارد. پاسخ التهابی فاکتور مهمی در فرآیند بیماری، به خصوص عفونت های ویروسی است، و مزمن شدن و یا پاک شدن بدن از ویروس در ارتباط نزدیک با سایتوکاین های ترشح شده از سلول های ایمنی است. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط میان پلی مورفیسم ژن il-17 (rs763780) و ابتلا به عفونت مزمن ویروس هپاتیت b (hbv) می باشد. روش بررسی : نمونه های خونی از 150 بیمار با عفونت مزمن هپاتیت b و 150 شاهد سالم جمع آوری شد. dna ژنومی به روش salting out استخراج شد. ژنوتیپ پلی مورفیسم il-17 (rs763780) با روش های pcr و rflp تعیین شد.نتایج : فراوانی ژنوتیپ و آلل هیچ تفاوت معناداری میان بیماران مبتلا به هپاتیت b مزمن و نمونه های کنترل نداشت. توزیع ژنوتیپ tt 6/84% (127 نفر) ، tc 7/14% (22 نفر) و cc 7/0% ( 1 نفر) در بیماران مزمن و ژنوتیپ tt 88% (132 نفر) ، tc 3/11% (17 نفر) و cc 7/0% (1 نفر) در نمونه های کنترل بوده است )69/0= (p.نتیجه گیری نهایی : نتایج ارتباطی میان پلی مورفیسم تک نوکلیوتیدی il-17 (rs763780) و استعداد ابتلا به هپاتیت b مزمن را نشان نمی دهند. به نظر می رسد که تنوع ژنتیکی در ژن های سایتوکاین های دیگر به غیر از il-17 ممکن است بر پیشرفت عفونت به سوی بیماری مزمن تاثیرگذار باشد.کلمات کلیدی : هپاتیت b ویروسی، اینترلوکین 17 ، پلی مورفیسم تک نوکلیوتیدی