مقایسه میزان فعالیت الکترومیوگرافی عضلات منتخب درگیر در استراتژی ران در ورزشکاران دختر هنگام ایستادن یک پا روی تاب تعادل و تخته تعادل

چکیدهزمینه و هدف: به نظر می رسد استفاده از تاب تعادل به عنوان وسیله ای که به تازگی در ایران ساخته شده است، در برنامه های تمرینی پیشگیری از آسیب های ورزشی و بازتوانی مفید باشد. هدف از پژوهش حاضر مقایسه ی میزان فعالیت الکترومیوگرافی عضلات درگیر در استراتژی ران در تاب تعادل با تخته تعادل است. روش بررسی: تحقیق حاضر کاربردی و از نوع تجربی است. 15 دانشجوی دختر به صورت هدفمند و با داشتن معیارهای ورود، انتخاب شدند. فعالیت الکترومیوگرافی عضلات راست شکمی، ارکتوراسپاین، راست رانی و همسترینگ هنگام ایستادن یک پا روی دو وسیله سنجیده شد. اختلاف میانگین فعالیت عضلات در دو وسیله با استفاده از روش تحلیل واریانس چند متغیره انجام شد. یافته ها: نتایج، تفاوت معنی داری را در میزان فعالیت الکترومیوگرافی عضلات روی دو وسیله (001/0=p) نشان داد. همچنین نتایج اثرات درون گروهی نشان داد، فعالیت عضلات راست رانی و همسترینگ روی تاب تعادل و عضله ی راست شکمی روی تخته تعادل به طور معنی داری بیشتر است (05/0p < ). برای عضله ی ارکتوراسپاین میزان فعالیت در دو وسیله اختلاف معنی داری نداشت (05/0p > ). نتیجه گیری: به نظر می رسد در تمرین های مربوط به ناحیه زانو استفاده از تاب تعادلی که ارتفاع میله های آن درحدود مرکز ثقل فرد است، می تواند نسبت به تخته تعادل باعث فعالیت عضلانی بیشتر شود. بنابراین پیشنهاد می شود از این وسیله در برنامه های تمرین تعادلی استفاده شود.واژه های کلیدی: استراتژی ران، تعادل، الکترومیوگرافی سطحی.