بررسی اثر مزمن فعالیت کاهش یافته به روش لیگاتوربندی عصب نخاعی بر بیان ژن KIF1B عصب سیاتیک رت های نر ویستار

چکیدهمقدمه: اختلال در پروتیین های حرکتی درگیر انتقال آکسونی یکی از علایم رایج در بیماری های تخریب عصبی است. kif1b یکی از این پروتیین های حرکتی درگیر در انتقال آکسونی است. هرچند گزارشات بسیاری در مورد اختلال این پروتیین و بیان آن در بیماری های مختلف سیستم عصبی مرکزی وجود دارد، با این حال مشخص نیست آیا در حالت فعالیت کاهش یافته به شکل لیگاتور بندی نخاع میزان بیان kif1b را در اعصاب محیطی تغییر می دهد یا خیر. بنابراین هدف مطالعه حاضر بررسی اثر فعالیت کاهش یافته و درد نوروپاتیک بر بیان ژن kif1b عصب سیاتیک رت های نر ویستار می باشد.روش بررسی: 10سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با میانگین وزن30±250 گرم به دوگروه کنترل سالم (c) و گروه فعالیت کاهش یافته (snl) تقسیم شدند. طی شش هفته پس از آن، آزمون های رفتاری درد نوروپاتیک در گروه های پژوهشی بطور مستمر انجام شد. در پایان هفته ششم تغییرات بیان ژن kif1b در عصب سیاتیک با تکنیکreal time اندازه گیری شد.نتایج: آزمون های رفتاری نشان دادند که لیگاتوربندی عصب نخاعی موجب آلوداینیای مکانیکی و پردردی حرارتی در گروه snl می شود، که این آستانه درد کاهش یافته در تمام طول تحقیق مشاهده گردید (05/0 > p). همچنین در مقایسه با گروهc میزان بیان ژن kif1b در عصب سیاتیک گروه snl پایین تر بود (05/0 > p). نتیجه گیری: در پژوهش حاضر مشخص شد که فعالیت کاهش یافته به شکل snl می تواند با علایم تخریب عصبی همچون پردردی، آلوداینیا و بیان ژن کاهش یافته kif1b مرتبط باشد. با توجه به اعمال فیزیولوژیک kif1b در نورون به نظر می رسد این شرایط موجب اختلالات عملکردی در سیستم عصبی و عضلانی شود.واژگان کلیدی: درد نوروپاتی، فعالیت بدنی کاهش یافته، انتقال آکسونی، kif1b