بررسی هوش هیجانی و همبستگی آن با برخی متغیرهای جمعیت شناختی در پرستاران بالینی شاغل در بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کردستان در سال 1389

چکیده زمینه و هدف: از آنجا که پرستاری نوعی کار هیجانی محسوب می شود، لذا پرستاران بایستی توانایی تشخیص و مدیریت هیجانات و احساسات خود و مدد جویان و برقراری ارتباطات اجتماعی مناسب و همدلانه را داشته باشند. این توانایی ها بخشی از عوامل تشکیل دهنده‌ی هوش هیجانی هستند. این مطالعه با هدف تعیین میزان هوش هیجانی، مولفه ها و عوامل آن و نیز همبستگی آن با برخی متغیرهای جمعیت شناختی در پرستاران شاغل در بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کردستان در سال1389 انجام گردید. روش بررسی: نوع مطالعه توصیفی همبستگی بود که با استفاده از روش سرشماری 344 پرستار وارد مطالعه گردیدند. اطلاعات مورد نیاز از طریق آزمون معتبر و پایای «هوش هیجانی بار-آن» جمع آوری و با نرم افزار spss تحلیل گردید. برای توصیف یافته ها از شاخص های میانگین و انحراف معیار و برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی اسپیرمن، آزمون تی و آنالیز واریانس استفاده شد. یافته ها: 6/86 درصد از نمونه ها زن و 4/13 درصد مرد بودند. اکثریت پرستاران ( 8/77 درصد) از نظر هوش هیجانی در سطح خوب قرار داشتند. از پنج مولفه ی هوش هیجانی، مولفه‌ی بین فردی با میانگین و انحراف معیار 50/12± 02/77% بالاترین امتیاز را دارا بود. در بین عوامل پانزده گانه‌ی هوش هیجانی بیشترین امتیاز به ترتیب مربوط به عوامل مسیولیت پذیری اجتماعی با میانگین 14/14±16/82، همدلی 74/13±84/76 و روابط بین فردی 64/15±59/73 بود. هوش هیجانی با متغیرهای جمعیت شناختی جنسیت، سابقه ی کار، وضعیت تاهل، دانشگاه محل تحصیل و مدرک تحصیلی همبستگی نداشت. نتیجه گیری: پرستاران مورد مطالعه از نظر هوش هیجانی در سطح خوبی بودند. هر چند که آنها از هوشمندی هیجانی بالایی در عوامل همدلی، مسیولیت پذیری اجتماعی و روابط بین فردی برخوردار بودند ولی ارتقای سایر مهارت های این هوش از جمله حل مسیله، کنترل تکانش و تحمل فشار روانی به دلیل اهمیتی که در حوزه مراقبت پرستاری دارند، ضروری است. برگزاری کلاس های آموزشی توسط متخصصین مربوطه برای ارتقای این مهارت ها توصیه می گردد.