بررسی ارتباط بین ضخامت آندومتر در سونوگرافی واژینال با میزان پاسخ به درمان متوترکسات عضلانی تک دوز در بیماران حاملگی خارج رحمی

چکیدهسابقه و هدف: حاملگی خارج رحمی یک اورژانس ژینکولوژی به معنای جایگزینی محصولات حاملگی در خارج از کانال آندومتر است و اثرات زیانبار اقتصادی، اجتماعی و فردی فراوانی دارد. هدف این مطالعه تعیین ارتباط بین ضخامت آندومتر در سونوگرافی واژینال با میزان پاسخ به درمان متوترکسات عضلانی تک دوز در بیماران حاملگی خارج رحمی است.روش بررسی: این مطالعه از نوع مقطعی است و در 63 بیمار که bhcg بالاتر یا مساوی miu/ml 1200 بوده و در سونوگرافی واژینال آنها ساک حاملگی داخل رحمی مشاهده نشد، همچنین با سطح سرمی ثابت bhcg و یا افزایش کمتر از 50% در طی 48 ساعت به بیمارستان امام رضا مراجعه نمودند، ضخامت آندومتر اندازه گیری شد. سپس، متوترکسات عضلانی به میزان mg/m2 50 تجویز شده و تیتر bhcg در روزهای 4 و 7 بعد از شروع درمان اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون‌های آماری و نرم افزار spss.21 تجزیه و تحلیل گردید.یافته ها: درصد موفقیت درمان با متوترکسات عضلانی تک دوز برابر 5/82 درصد بود. بین سن، سن حاملگی و اندازه توده با ضخامت آندومتر ارتباط معناداری وجود نداشت (05/0p > ). اما، بین میزان hcgb و ضخامت آندومتر ارتباط معناداری وجود داشت (05/0p < ). بین ضخامت آندومتر با میزان پاسخ به درمان متوترکسات عضلانی تک دوز ارتباط معناداری وجود داشت (05/0p < ).نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، ضخامت آندومتر با میزان پاسخ به درمان متوترکسات عضلانی تک دوز ارتباط معناداری دارد، لذا بهره گیری از پارامتر ضخامت آندومتر در سونوگرافی واژینال بیماران حاملگی خارج رحمی می تواند مثمرثمر باشد.واژه های کلیدی: حاملگی خارج رحمی، bhcg، آندومتر، سونوگرافی واژینال.