تاثیر تروگزروتین براسترس اکسیداتیو ناشی از ایسکمی-خونرسانی مجدد میوکارد در موشهای صحرایی دیابتی

زمینه و هدف: دیابت یکی از عوامل اصلی افزاینده ریسک بیماری ایسکمی قلب  است. هدف از این مطالعه بررسی اثر داروی تروگزروتین با خاصیت آنتی اکسیدانی بر آسیب ناشی از ایسکمی- خونرسانی مجدد میوکارد در موش صحرایی دیابتی تجربی ناشی از تزریق استرپتوزتوسین است.مواد و روش ها: موشهای صحرایی نر نژاد ویستار (250-270 گرم) به 4 گروه تقسیم شدند: گروه کنترل، گروه تروگزروتین، گروه استرپتوزتوسین و گروه استرپتوزتوسین+ تزروگزروتین. دیابت در رت ها  با تزریق داخل صفاقی دوز 50 میلی گرم بر کیلوگرم استرپتوزوتوسین القاء شد و رت ها  به مدت 10 هفته مورد مطالعه قرار گرفتند. موش های صحراییگروه استرپتوزتوسین+ تزروگزروتین از هفته هفتم به بعد، داروی تروگزروتین را  به صورت گاواژ خوراکی به مدت 4 هفته دریافت کردند. قلب رت های تمامی گروهها بعد از جدا شدن از بدن، در دستگاه لانگندروف  قرار داده شد و بعد از اعمال ایسکمی به مدت 30 دقیقه، بلافاصله به مدت60 دقیقه جریان خون مجدد برقرار شد. مقدار آنزیم لاکتات دهیدروژناز در جریان  خون کرونری و نیز پارامترهای سوپراکسید دسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز در بافت میوکارد تحت ایسکمی- رپرفیوژن با استفاده از کیت های ویژه اندازه گیری شد.یافته ها: وزن بدن و مقدار آنزیم های سوپراکسید دسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز در موشهای صحرایی دیابتی نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری  پیدا کرد (p<0.05). تروگزروتین در گروه استرپتوزتوسین+ تزروگزروتین، موجب  بهبودی  مقدار این آنزیم ها به مقادیر طبیعی شد(p<0.05)، درصورتیکه مقدار لاکتات دهیدروژناز در این گروه کاهش یافت(p<0.05).نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که تروگزروتین شدت آسیب ناشی از ایسکمی – رپرفیوژن جریان خون میوکارد موش های صحرایی دیابتی را کاهش می دهد.

effect of troxerutin on oxidative stress induced by myocardial ischemia / reperfusion in diabetic rats

background and aim: diabetes is one of the major risk factors for ischemic heart disease. the aim of this study was to investigate the effect of antioxidant drug troxerutin (txr) on ischemia-reperfusion-induced myocardial injury in experimental streptozotocin-induced diabetic rats.materials and methods: male wistar rats (250-270 g) were divided into four groups including control, troxerutin, streptozotocin and streptozotocin + troxerutin groups. diabetes was induced in the rats by intraperitoneal injection of 50 mg / kg streptozotocin and rats were studied for 10 weeks. rats in the streptozotocin + tezroxerotin group received troxerotin by oral gavage for 4 weeks from the 7th week onwards. the hearts of the rats in all groups were placed in the langendrov apparatus after separation from the body and subjected to local ischemia for 30 minutes followed by reperfusion for 60 minutes. the amount of lactate dehydrogenase enzyme in coronary artery as well as the parameters of superoxide dismutase and glutathione peroxidase in myocardial tissue during ischemia-reperfusion were measured using special kits.results: body weight and the amount of superoxide dismutase and glutathione peroxidase enzymes were significantly decreased in the diabetic rats (p <0.05). troxerutin in the streptozotocin + troxerutin group improved the levels of these enzymes to normal levels (p <0.05), whereas lactate dehydrogenase level decreased in this group (p <0.05).conclusion: in this study troxerutin reduced the severity of ischemia-reperfusion injury in the diabetic rats.