اثرات کنتراسپتیوهای خوراکی حاوی دزوژسترل و دروسپیرنون بر پارامترهای بالینی، هورمونی و متابولیک بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک: یک کارآزمایی بالینی تصادفی

زمینه و هدف: علی رغم برتری تئوریک کنتراسپتیوهای خوراکی (ocs) حاوی پروژستین های آنتی آندروژنیک نسبت به فراورده های دارای فعالیت های آندروژنیک، مزایای بالینی این ترکیبات نامعلوم می باشد. هدف از مطالعه حاضر مقایسه اثربخشی کنتراسپتیوهای خوراکی حاوی دزوژسترل (dsg) و یا دروسپیرنون (drsp) بر پارامترهای هورمونی، بالینی و متابولیکی بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (pcos) بود. مواد و روش ها: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی می باشد که بر روی 126 بیمار مبتلا به pcos انجام شده است. بیماران به صورت تصادفی به یکی از گروه های مداخله با کنتراسپتیوهای خوراکی حاوی dsg و یا drsp تخصیص داده شدند. پیامدهای مورد بررسی شامل آندروژن های سرمی، نمره فریمن گالوی و پارامترهای آنتروپومتریک و متابولیک در وضعیت پایه، ماه سوم و ششم درمان بررسی شدند. یافته‌ها: پس از سه تا شش ماه درمان با ocs، میزان آندروژن های سرم بین دو گروه درمان شده با dsg و drsp تفاوت  معنی داری نداشت. همچنین تفاوت معنی داری میان دو گروه درمان، به لحاظ نمره فریمن گالوی و پارامترهای آنتروپومتریک به جز اندازه دور کمر (0.011 = p) در ماه ششم درمان وجود نداشت. سه ماه پس از مداخله، بیماران درمان شده با کنتراسپتیوهای خوراکی حاوی dsg در مقایسه با بیمارانی که تحت درمان با کنتراسپتیوهای حاوی drsp بودند، میزان کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم (ldl) (0.017 = p)، فشار خون سیستولیک (0.013 = p) و دیاستولیک (0.008 = p) بیشتری داشتند. نتیجه‌گیری: گرچه مصرف ocs حاوی پروژستین های ضد آندروژنیک و آندروژنیک اثرات یکسانی بر پروفایل هورمونی، و پارامترهای آنتروپومتریک و هیرسوتیسم داشتند، ترکیبات حاوی dsg با اثرات مخرب بیشتری بر لیپیدهای سرمی و فشارخون همراه بودند. زمینه و هدف: علی رغم برتری تئوریک کنتراسپتیوهای خوراکی (ocs) حاوی پروژستین های آنتی آندروژنیک نسبت به فراورده های دارای فعالیت های آندروژنیک، مزایای بالینی این ترکیبات نامعلوم می باشد. هدف از مطالعه حاضر مقایسه اثربخشی کنتراسپتیوهای خوراکی حاوی دزوژسترل (dsg) و یا دروسپیرنون (drsp) بر پارامترهای هورمونی، بالینی و متابولیکی بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (pcos) بود. مواد و روش ها: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی می باشد که بر روی 126 بیمار مبتلا به pcos انجام شده است. بیماران به صورت تصادفی به یکی از گروه های مداخله با کنتراسپتیوهای خوراکی حاوی dsg و یا drsp تخصیص داده شدند. پیامدهای مورد بررسی شامل آندروژن های سرمی، نمره فریمن گالوی و پارامترهای آنتروپومتریک و متابولیک در وضعیت پایه، ماه سوم و ششم درمان بررسی شدند. یافته‌ها: پس از سه تا شش ماه درمان با ocs، میزان آندروژن های سرم بین دو گروه درمان شده با dsg و drsp تفاوت  معنی داری نداشت. همچنین تفاوت معنی داری میان دو گروه درمان، به لحاظ نمره فریمن گالوی و پارامترهای آنتروپومتریک به جز اندازه دور کمر (011.0= p) در ماه ششم درمان وجود نداشت. سه ماه پس از مداخله، بیماران درمان شده با کنتراسپتیوهای خوراکی حاوی dsg در مقایسه با بیمارانی که تحت درمان با کنتراسپتیوهای حاوی drsp بودند، میزان کلسترول لیپوپروتئین با چگالی کم (ldl) (017.0 = p)، فشار خون سیستولیک (013.0 = p) و دیاستولیک (008.0 = p) بیشتری داشتند. نتیجه‌گیری: گرچه مصرف ocs حاوی پروژستین های ضد آندروژنیک و آندروژنیک اثرات یکسانی بر پروفایل هورمونی، و پارامترهای آنتروپومتریک و هیرسوتیسم داشتند، ترکیبات حاوی dsg با اثرات مخرب بیشتری بر لیپیدهای سرمی و فشارخون همراه بودند.

effects of oral contraceptives containing desogestrel and drospirenone on clinical, hormonal, and metabolic parameters of the patients with polycystic ovary syndrome: a randomized clinical trial

background and aim: despite the theoretical superiority of oral contraceptives (ocs) containing antiandrogenic progestins, to the products with androgenic activity, the clinical benefits of these compounds remain unknown. this study aimed to compare the efficacy of ocs containing desogestrel (dsg) or drospirenone (drsp) on the hormonal, clinical and metabolic parameters of the patients with polycystic ovary syndrome (pcos).materials and methods: this study was a randomized clinical trial and included 126 patients with pcos. patients were randomly assigned to one of the intervention groups using ocs containing dsg or drsp. outcomes of interest, including serum androgens, ferriman-gallwey score, and anthropometric and metabolic parameters were measured at the baseline, third, and sixth months of treatment.results: after 3 to 6 months of treatment with ocs, we found no significant difference between the two groups in regard to serum androgen levels. there were also no significant differences between the two treatment groups, in terms of ferriman-gallwey score and anthropometric parameters, except for waist circumference in the sixth month of treatment (p = 0.011). after 3 months of the intervention, patients treated with ocs containing dsg had higher levels of low-density lipoprotein cholesterol (ldl) (p = 0.017), higher systolic (p = 0.013) and diastolic blood pressures (p = 0.008) than those treated with ocs containing drsp. conclusion: although use of ocs containing antiandrogenic and androgenic progestins had the same effects on hormonal profiles, anthropometric and hirsutism parameters, compounds containing dsg were associated with more negative effects on serum lipids and blood pressure.