بررسی فراوانی لیستریا مونوسیتوژنز جدا شده از خانم های باردار با و بدون سابقه سقط و تعیین ژن همولیزین (hlya)

زمینه و هدف: سقط یکی از معضلات مهم پزشکی پیش روی جوامع هست که متحمل کننده ی هزینه های زیادی به خانوار است. لیستریا مونوسیتوژنر (l.m) ازجمله باکتری های بالقوه موثر بر سقط جنین و عفونت پس از زایمان در نوزادان است. هدف از انجام این تحقیق تعیین میزان فراوانی این باکتری در زنان باردار و مقایسه آن در زنان باردار با سابقه سقط و بدون سابقه سقط جنین در تهران و همچنین بررسی شیوع ژن ویرولانس hlya درآن هاست.روش بررسی: در این مطالعه که به صورت مقطعی انجام گردید. از اردیبهشت سال 1395 تا دی سال 1395، نمونه های بالینی (ترشحات واژن) زنان باردار با سابقه سقط و همچنین زنان باردار بدون سابقه سقط جمع آوری گردید. تمامی نمونه ها (100 نمونه) از افراد مراجعه کننده به بیمارستان آرش (تهران) توسط پزشک متخصص زنان گرفته شد. فرم پرسشنامه توسط افراد تکمیل گردید، نمونه گیری از خانم های باردار دریافت کننده درمان آنتی بیوتیکی صورت نگرفت. تمامی نمونه ها در کمترین زمان به آزمایشگاه میکروبی انتقال داده شد.یافته ها: از میان 100 نمونه بالینی پس از کشت و آزمایش های افتراقی 7 جدایه (7 درصد) باکتری لیستریا جداسازی شده که 4 جدایه لیستریا مونوسیتوژنز و 3 جدایه لیستریا سیلیگری (l.s) بودند. در این میان جدایه هایی که از زنان باردار با سابقه سقط جداسازی شده بودند شامل 3 جدایه لیستریا مونوسیتوژنز و 1 جدایه لیستریا سیلیگری بودند و جدایه هایی که از زنان باردار بدون سابقه سقط جداسازی شده بودند شامل 1 جدایه لیستریا مونوسیتوژنز و 2 جدایه لیستریا سیلیگری بودند.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که موارد آلوده به باکتری لیستریا مونوسیتوژنز در خانم های باردار با سابقه سقط جنین بیشتر از خانم های باردار بدون سابقه سقط جنین است. علی رغم اینکه این باکتری در این مطالعه به عنوان عامل اصلی سقط مشخص نشد اما ممکن است این خطر را برای زنان باردار داشته باشد.