اثر آپوپتوتیک کیپرولیس بر رده سلولی مالتیپل میلوما kmm-1 از طریق القاء توقف چرخه سلولی در g1 وابسته به افزایش p73

زمینه و هدف: با توجه به نقش مهمی که پروتئازوم در پرولیفراسیون و بقاء بسیاری از بدخیمی های خونی، بویژه مالتیپل میلوما، ایفا می کند؛ به نظر می رسد که سرکوب این سیستم به وسیله انواع مختلف مهارگرهای پروتئازوم، بتواند به عنوان راهکار درمانی مناسب به عنوان درمان های جدید در مالتیپل میلوما مطرح شود. هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر داروی جدید و مهارگر برگشت ناپذیر پروتئازوم، کیپرولیس، بر میزان زنده مانی سلول های kmm-1(رده سلولی مالتیپل میلوما) می باشد. روش ها بررسی: در این مطالعه به منظور بررسی اثر کیپرولیس، سلول ها در حضور غلظت های مختلف دارو (150-25 نانومولار) به مدت 24 و 48 ساعت کشت داده شدند و متعاقباً آزمون های trypan blue exclusion assay، mtt assay، flocytometric cell cycle analysis و اندازه گیری تغییرات بیان ژن های هدف مرتبط با آپوپتوز برای آن ها انجام پذیرفت. یافته ها: نتایج نشان دادند که کیپرولیس دارای هر دو اثر کشندگی و آنتی پرولیفراتیوی بر رده kmm-1 می باشد. این دارو قادر است تا به صورت وابسته به دوز و زمان از میزان فعالیت متابولیک سلولی بکاهد (0.001>p) و بدین ترتیب میزان زنده مانی سلول های kmm1 را کاهش دهد (0.001>p). به علاوه، کیپرولیس از طریق افزایش بیان ژن p73 (0.05>p) منجر به افزایش شمار جمعیت سلول ها در فاز g1 از چرخه سلولی به میزان 52.33% گردید. از طرف دیگر مواجه سلول های میلومایی با مهارگر پروتئازوم منجر به القاء آپوپتوز گردید که ممکن است ناشی از تغییر بیان برخی از ژن های پرو و آنتی آپوپتوتیک باشد (0.05>p). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه به طرز آشکاری نشان می دهد که کیپرولیس دارای فعالیت ضدتوموری در سلول های kmm-1 می باشد.