تاثیر تمرین استقامتی و مکمل پروتئین whey بر التهاب و مقاومت انسولینی در موش‌های صحرایی تغذیه‌شده با غذای پرچرب

زمینه و هدف: پروتئین whey به عنوان یک پیشگیری کننده بسیار عالی در برابر چاقی شناخته شده است. هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرین استقامتی و مکمل پروتئین whey بر سطوح tnf- α و مقاومت انسولینی در رت های تغذیه شده با غذای پرچرب می باشد. روش بررسی: 40 سر رت نر نژاد ویستار در فاز اول تحقیق به دو گروه تقسیم شدند: 1رژیم غذایی استاندارد (8 سر)، 2رژیم غذایی پرچرب (32 سر). پس از 9 هفته، در فاز دوم موش های تغذیه شده با غذای پرچرب به 4 گروه (8 سر در هر گروه) تقسیم شدند: 1کنترل، 2مکمل whey، 3تمرین استقامتی، 4مکمل whey + تمرین استقامتی. تمرین استقامتی به مدت 10 هفته با سرعت 21 متر در دقیقه با شیب 15 درصد برای 60 دقیقه در روز و 5 روز در هفته انجام شد. داده ها با استفاده از آزمون من ویتنی (مقایسه گروه کنترل نرمال و کنترل غذای پرچرب) و آنالیز واریانس دوطرفه تجزیه تحلیل شدند. یافته ها: در گروه کنترل غذای پرچرب مقادیر وزن بدن (0.009=p) و بافت چربی (0.002=p)، مقاومت به انسولین (0.045=p)، tnf α; (0.022=p) نسبت به گروه غذای استاندارد بالاتر بود. وزن بافت چربی (0.02=p)، گلوکز (0.006=p)، انسولین (0.0003=p)، شاخص مقاومت به انسولین (0.00021=p) و سطوح tnf α;بافت چربی (0.039=p) در گروه های مصرف کننده whey نسبت به گروه های بدون مصرف مکمل کمتر بود. همچنین وزن بدن (0.017=p)، وزن بافت چربی (0.001=p) و سطوح tnf α; بافت چربی (0.001=p) در گروه های تمرین کرده نسبت به گروه های کنترل کمتر بود.نتیجه گیری: مصرف مکمل whey منجر به بهبود مقاومت انسولینی ناشی از غذای پرچرب و کاهش التهاب گردید. همچنین تمرین استقامتی التهاب بافت چربی را کاهش داد.