ارزیابی اثرات آستاگزانتین بر زیست پذیری و تکثیر سلول های بنیادی مشتق از بافت چربی انسان

مقدمه: به منظور افزایش زیست پذیری سلول های بنیادی در محیط درونی بدن و با توجه به اثرات مشترک ضد التهابی و ضد آپوپتوزی سلول های بنیادی مشتق از بافت چربی انسان human adipose derived stem cells (hadscs) و آستاگزانتین و توانایی عبور آنها از سد خونی مغزی، در این مطالعه اثرات آستاگزانتین بر بقاء و تکثیر سلول های hadscs با هدف دستیابی به یک مکمل در سلول درمانی بیماری ms، مورد بررسی قرار گرفت.روش بررسی: بعد از جداسازی سلول های hadscs و بررسی cd مارکرها ، این سلول ها به مدت 72 ساعت در محیط dmemf12 و در حضور غلظت های مختلف آستاگزانتین (1ng/ml)، (5 ng/ml) و (10 ng/ml) کشت داده شدند. نهایتا تکثیر و زیست پذیری سلول ها با استفاده از روش های tryphan blue و mtt مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که درصد بالایی از سلول های hadscs ، مارکرهای cd90 و cd44 و درصد پایینی از آنها مارکرهای سلول های خونساز را بیان کردند. بعلاوه میانگین درصد بقاء در سلول های تیمار شده با 5 نانوگرم آستاگزانتین در مقایسه با سایر گروه ها به صورت معنی داری افزایش یافته است (0.04=p). نتایج تریپان بلو هم نشان داد که آستاگزانتین اثر قابل توجهی در تکثیر سلول های بنیادی دارد و میانگین تعداد سلول ها در گروه تیمار شده با 5 نانوگرم آستاگزانتین نسبت به گروه کنترل، به صورت معنی داری افزایش یافته است (0.03=p).نتیجه گیری: آستاگزانتین توانایی افزایش بقاء و تکثیر سلول های hadscs را دارد و از این ماده می توان در درمان های مبتنی بر سلول، در بیماری ms استفاده کرد.واژه گان کلیدی: آستاگزانتین، تکثیر سلولی، بقای سلولی وصول مقاله:1.29/96 اصلاحیه نهایی:3.23/96 پذیرش:4.24/96