بررسی اثر تمرین هوازی بر بیان ژن‌های akt وfoxo در مسیر سیگنالینگ سارکوپنی، ژن‌های b‌eclin 1 وlc3 در مسیر اتوفاژی و شاخص‌های التهابی tnf α و il 1β در بافت عضلانی نعلی رت‌های دارای دیابت نوع 2

مقدمه: تمرین هوازی به‌عنوان یک درمان غیر دارویی شناخته‌شده می‌تواند آثار مفیدی بر بهبود شرایط متابولیکی و کاهش التهاب در بیماران دیابت نوع 2 داشته باشد. این تحقیق با هدف بررسی تاثیر تمرین هوازی بر تغییرات بیان ژن‌های مرتبط با مسیر سیگنالینگ سارکوپنی، اتوفاژی و شاخص‌های التهابی در رت‌های دارای دیابت نوع 2 انجام‌شده است.مواد و روش­ها: در این مطالعۀ تجربی، تعداد 30 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با سن 12 ماه و میانگین وزن 390 گرم (با دامنۀ وزنی 380 تا 400 گرم و 5± گرم انحراف معیار) انتخاب شدند و در 3 گروه 10تایی کنترل سالم، کنترل دیابتی و دیابتی+تمرین قرار گرفتند. برای دیابتی کردن رت ها از داروی استرپتوزوتوسین با دوز 50  میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن استفاده گردید. گروه تمرین تحت یک برنامۀ تمرینی با شدت متوسط، به مدت 8 هفته‌ و هفته‌ای 5 جلسه دویدن روی تردمیل قرار گرفتند. سطح بیان ژن‌های akt، foxo، beclin 1، lc3، tnf α  وil 1β  در بافت عضلۀ نعلی به روش pcr کمی اندازه‌گیری شدند. تجزیه‌وتحلیل آماری با استفاده از نرم‌افزار  spss vol.18 و آزمون آنالیز واریانس یک‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی‌داری 05/0 انجام گردید.یافته ­های پژوهش: نتایج نشان داد که میان گروه‌های مختلف پژوهش در سطوح بیان ژن‌های akt، foxo، beclin 1، lc3، tnf α  وil 1β  در بافت عضلۀ نعلی تفاوت معناداری به لحاظ آماری وجود داشت (p<0.05). میزان بیان ژن‌ها در گروه دیابتی نسبت به گروه سالم افزایش معناداری نشان داد (p<0.05). میزان بیان ژن foxo3  در گروه دیابتی نسبت به گروه سالم افزایش معنادار (p<0.05) و در گروه تمرین نسبت به گروه دیابتی کاهش معناداری (p<0.05) داشت. بحث و نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق نشان داد، انجام تمرین‌های هوازی منظم می‌تواند بر مسیرهای التهابی و اتوفاژی تاثیر بگذارد. این تاثیرات از طریق تغییر در برخی سیگنال‌های بیولوژیک موجب کاهش آتروفی سلول‌ها می‌شود و به بهبود عملکرد عضلانی در بیماری دیابت نوع 2 کمک می‌کند؛ بنابراین، تمرین‌های هوازی می‌تواند راه‌حل موثری برای بهبود وضعیت متابولیکی و پیشگیری از آسیب‌های سلولی در این گروه از بیماران باشد. 

investigating the effect of aerobic training on the gene expression of akt and foxo in the sarcopenia signaling pathway, beclin 1 and lc3 genes in the autophagy pathway, and inflammatory markers tnf α and il 1β in the muscle tissue soleus of rats with type 2 diabetes

introduction:  aerobic training, recognized as a non pharmacological therapy, can have beneficial effects on improving metabolic conditions and reducing inflammation in patients with type 2 diabetes. this study aimed to investigate the effects of aerobic training on the expression of genes related to sarcopenia signaling pathways, autophagy, and inflammatory markers in a type 2 diabetic rat model.materials & methods: in this experimental study, 30 male wistar rats aged 12 months, with an average weight of 390 grams (ranging between 380 and 400 grams, ±5 grams sd), were randomly divided into three groups of 10: healthy control, diabetic control (diabetic), and diabetic with exercise. diabetes was induced using streptozotocin at a dose of 50 mg/kg body weight. the exercise group underwent a moderate intensity treadmill running program for eight weeks, five sessions per week. gene expression levels of akt, foxo3, beclin 1, lc3, tnf α, and il 1β in the soleus muscle tissue were measured using quantitative real time pcr. data analyzed by spss v.18 at significance less than 0.05.results: significant differences in the expression levels of akt, foxo3, beclin 1, lc3, tnf α, and il 1β among the groups (p=0.000). gene expression levels were significantly elevated in the diabetic group compared to the healthy group (p=0.000). foxo3 expression significantly increased in the diabetic group compared to the healthy group and significantly decreased in the exercise group compared to the diabetic group (p=0.000).conclusion: aerobic training can improve muscle function and reduce cell atrophy in type 2 diabetes patients by affecting inflammatory and autophagy pathways, thus serving as an effective strategy for improving metabolic status and preventing cellular damage.