اقسام تمایزبخشی در نظام علائم تجاری و معیارهای احراز آن

علامت تجاری همواره به عنوان یکی از شاخه­های مهم حقوق مالکیت فکری مورد توجه بوده است. حمایت از یک نشان به عنوان علامت تجاری مستلزم برخورداری نشان مورد نظر از شرایط ماهوی و شکلی خاص است و در این میان «تمایزبخشی» به عنوان مهم­ترین شرط ماهوی حمایت از علامت تجاری شناخته می­شود. تمایزبخش بودن علامت به این معناست که علامت مورد نظر باید بتواند به مثابۀ شناسۀ منبع عمل کند و کالاها یا خدمات تحت پوشش خود را به مصرف‌کنندگان بشناساند. تمایزبخشی اقسام گوناگونی دارد. در تمایزبخشی ذاتی علامت تجاری از همان ابتدای ورود به بازار تمایزبخش محسوب می‌شود و مورد حمایت قرار می­گیرد. در مقابل در تمایزبخشی اکتسابی، نشان ابتدا تمایزبخش تلقی نمی­شود و در گذر زمان با کسب تمایزبخشی قابلیت ثبت و حمایت پیدا می­کند. با این حال پرسش مهم در این خصوص این است که احراز تمایزبخشی یک علامت بر مبنای چه ضوابطی صورت می‌گیرد و بر اساس چه معیارهایی می­توان تشخیص داد که یک علامت تجاری تمایزبخش است؟ مقالۀ حاضر در نهایت نتیجه می­گیرد که بر خلاف نظام‌های حقوقی پیشرو که در رابطه با تمایزبخشی معیارهای دقیقی تعیین نموده­اند نظام حقوقی ایران در این خصوص دچار خلاء می­باشد که پیش­بینی اقسام تمایزبخشی و معیارهای احراز آن در قانون مربوطه موجب رفع این نقصیه خواهد شد.

distinctiveness types in the trademark system and its determination criteria

a trademark is a subdivision of intellectual property law. the legal protection of a sign as a registered trademark requires certain substantive and formal conditions. in this context، distinctiveness is known as the most important substantive requirements for protecting trademark. the distinctiveness means that the sign should be able as a source identifier، and distinguish the products or services to the consumers. the distinctiveness is classified into two types: an inherent distinctiveness، and an acquiring distinctiveness. the inherent distinctiveness considered distinctive and protected from the beginning of its entry into the market. in acquired distinctiveness، the mark is initially not considered distinctive، but over time، by acquiring، it gains the ability to be registered and protect. however، the important question is: what criteria are used to determine the distinctiveness of a mark، and what criteria can be applied to assess whether a trademark is distinctive? the present article concludes that unlike the developed legal systems that have set precise criteria for determining distinctiveness، a legislative gap exists in iranian law system regarding determination of the types of distinctiveness and and its will be fill legal deficinecies.