مطالعه تطبیقی ماهیت بازی‌های رایانه‌ای در نظام حقوقی آمریکا: ابزار بیان یا کالای تجاری؟

بازی رایانه‌ای را باید یک کالای تجاری دانست یا ابزاری برای بیان؟ پاسخ به این پرسش، آثار عملی مهمی به دنبال دارد: اگر بازی رایانه‌ای را یک کالای تجاری بدانیم، استفاده از نشانه هویتی دیگران در آن، بی‌گمان با دستور توقیف و حکم به جبران خسارت روبه‌رو خواهد شد اما اگر آن را ابزاری برای بیان بدانیم، در پناه اصل آزادی بیان، درخواست دستور توقیف و حکم به جبران خسارت بازی‌ساز به منزله تحدید آزادی بیان بوده و با پاسخ مثبت نظام قضایی روبه‌رو نخواهد شد. در مقاله پیش‌رو، تلاش شده تا با روش کتابخانه ای، درباره ماهیت بازی رایانه ای بحث شود و امکان انتخاب یکی از دو ماهیت یاد شده بررسی گردد.

a comparative study of the nature of video games in the american legal system: an expressive medium or commercial product?

should video games be considered a commercial product or an expressive medium? the answer to this question has important practical implications: if we consider the video game as a commercial product، the use of someone else's identity mark in it will undoubtedly face an injunction and compensation for damages، but if we consider it an expressive medium، under the protection of the principle of freedom of speech، the injunction and compensation for the game company is a limitation of the freedom of speech and will not be met with a positive response by the judicial system. in the upcoming article، an attempt has been made to discuss the nature of the video game with the library method and to examine the possibility of choosing one of the two mentioned natures.