خود کفایی کشاورزی، ابزاری بازدارنده در مقابل قدرت های جهانی

خود کفایی کشاورزی از چالش‌های مهم جهان به ویژه در کشورهای در حال توسعه می‌باشد. در جامعة جهانی امروز کشوری که تولید و اقتصاد آن ضعیف باشد، ناچار در مواردی مجبور است زیر بار تهاجم سیاسی و فرهنگی صاحبان اقتصاد باشد. کشورها می‌بایست کشاورزی را به عنوان یک دارایی و ثروت ملی و در جهت اهداف امنیتی بدانند تا موجب استقلال اقتصادی و قطع نظام سلطه در جهان شود. کشور ایران به دلیل قرار گرفتن در موقعیت حساس خاورمیانه و جهان همواره در معرض تهدیدات سیاسی، فشارها و تحریم‌ های همه جانبه اقتصادی از خارج و بعضا سیاست‌های نامناسب داخلی قرار داشته است. لذا دست‌یابی به خودکفایی پایدار محصولات استراتژیک کشاورزی با استفاده از توان مراکز تحقیقاتی دانشگاهی و دانش‌بنیان کشور، با اتکا به الگو و فرهنگ‌سازی اقتصاد مقاومتی و پرهیز از اسراف می‌تواند علاوه بر دستاوردهای بسیار آن، ابزار قدرتمندی برای استقلال و سیاست خارجه کشورمان در مقابل نظام سلطه باشد.

agricultural self-sufficiency, a deterrent against world powers

abstract self-sufficiency in agriculture is the serious challenges in the world. a country whose economy and production is weak has to be under the burden of political and cultural attacks from the owners of the economy. countries should consider agriculture as a national asset and wealth and in the direction of security goals in order to achieve economic independence and break the domination system in the world. due to being in a sensitive position in the middle east and the world, iran has always been exposed to political threats, all-round economic pressures and sanctions from abroad and sometimes inappropriate domestic policies. therefore, achieving sustainable self-sufficiency of strategic agricultural products by using the power of scientific centers of the country, by relying on the pattern of resistance economy and avoiding extravagance, it can be a powerful tool for the independence and foreign policy of our country a deterrent against the world powers.