بازپژوهی رویکرد فقهی حق فرزندآوری

زمینه و هدف: جایگاه فرزندآوری در زندگی خانوادگی و اجتماعی از ارزش ذاتی برخوردار است. فرزندآوری یک حق طبیعی و شرعی برای زن و شوهر دانسته شده است. حق فرزندآوری در فقه در ساحت‌های فردی، خانوادگی و حاکمیتی قابل بررسی می‌باشد که تحقیق حاضر با رویکرد حکومتی به آن پرداخته است. حق فرزندآوری چالش‌های جدی در حوزه‌های گوناگون خانوادگی، اقتصادی و سیاسی ایجاد کرده و ضرورت دارد که فقه پاسخ‌گوی آن باشد. در این مقاله به موضوع فرزندآوری پرداخته شده که به عنوان یک حق است اما در شرایطی می‌تواند از حق به حکم تبدیل شود. مواد و روش‌ها: این پژوهش با رویکرد تحلیلی و توصیفی انجام شده و اطلاعات آن با روش کتابخانه‌ای جمع‌آوری شده است. در این پژوهش بر اساس مبانی فقها در حق فرزندآوری، دیدگاه صحیح در حق یا حکم بودن فرزندآوری پذیرفته شد.یافته‌ها: فرزندآوری وجهه دوگانه‌ای در فقه دارد که ممکن است بر مبنای حق به معنای خاص در مقابل حکم باشد یا بر مبنای حکم و تکلیف باشد. مبنای فقهی برگزیده این است که فرزندآوری گاهی می‌تواند عنوان وجوب کفایی را کسب کند تا در پرتو آن چالش‌های حق فرزندآوری برطرف و مقاصد دینی تامین گردد.

investigating the jurisprudential approach of the right to have children

background and aim: the position of childbearing in family and social life has intrinsic value. childbearing is considered a natural and religious right for husband and wife. the right to have children in jurisprudence can be examined in the individual, family and governmental spheres, which the current research has addressed with a governmental approach. the right to have children has created serious challenges in the family, economic and political fields, and it is necessary for jurisprudence to respond to it. childbearing is a right that can be changed from a right to a ruling on the circumstances. in this article, the issue of childbearing is discussed, which is a right, but in some circumstances, it can turn from a right into a ruling.method: this research was done with analytical and descriptive approach and its information was collected by library method. in this research, based on the principles of jurists on the right to have children, the correct view on the right or ruling on childbearing was accepted.findings: childbearing has a dual aspect in jurisprudence, which may be based on the right in a special sense against the ruling or based on the ruling and obligation. the chosen jurisprudential basis is that childbearing can sometimes be considered as a general obligation in order to solve the challenges of the right to have children and fulfill religious purposes.